Казу́рка ’казяўка, букашка; вош’ (БРС; маладз., З жыцця). Аналагічныя структуры, якія адрозніваюцца значэннямі, ёсць і ў іншых мовах; суфіксацыя, па сутнасці, праславянская. Што датычыцца беларускіх лексем, тут неабходна, магчыма, разглядаць слова казурка ’божая кароўка’ асобна, падрабязней гл. казулька ў тым жа значэнні. Апрача таго, не зусім ясны тып утварэння: суфіксальная дэрывацыя (магчыма, двайная) або перанос з козура, вядомага ў розных значэннях, з памяншальнай суфіксацыяй.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пато́мак ’нашчадак’ (ТСБМ), патомства ’маладое пакаленне’, ’людзі будучых пакаленняў’ (ТСБМ, Інстр. I, чэрв., глыб., віл., Сл. ПЗБ). Рус.потомок, ст.-рус.потомъкъ, польск.potomek, чэш.potomek, славац.potomok, балг.потомък ’тс’. Утворана ад прасл. словазлучэння po tomь ’пасля таго’ (Младэнаў, 498; Праабражэнскі, 2, 117; Голуб-Копечны, 288; Фасмер, 3, 345). Махэк₂ (475) выводзіць гэта слова з прыметніка potomní (як dnešní > dnešek), якое з potom.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Трапе́цыя ’чатырохвугольнік з дзвюма партальнымі і дзвюма непаралельнымі старанамі’, ’гімнастычная прылада — перакладзіна, падвешаная на двух тросах’ (ТСБМ). Праз рускую мову з ням. (нова-в.-ням.) Trapezium ’трапецыя’, якое з с.-лац.trapezium < ст.-грэч.τραπεζιον ’столік’, ’няроўнастаронні чатырохвугольнік’ (Фасмер, 4, 94). Праз польск.trapez ’чатырохвугольнік з двума паралельнымі старанамі’, ’гімнастычная прылада’ запазычана тра́пэз ’тс’ (Некр. і Байк.), трапэ́за ’тс’ (Байк. і Некр.) таго ж паходжання.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Тэксты́ль ‘ткацкія вырабы’ (ТСБМ, Некр. і Байк.), ‘валакно’ (Некр. і Байк., Ласт.). З заходнееўрапейскіх моў, параўн. ням.textil, франц.textile ‘прадзільны, ткацкі’, што, у сваю чаргу, з лац.textīlis ‘тканы’ > texo ‘ткаць’ (Фасмер, 4, 37); паводле Арла (4, 54), у выніку адаптацыі заходнееўрапейскіх слоў і запазычанага рус.тексти́льный ‘тканы’ да лац.textus ‘тканая рэч’, таго ж паходжання, што і тэкст, гл. Параўн. польск.tekstylia ‘тэкстыльныя рэчы’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
выкіда́ць, выкі́дваць, вы́кінуць
1. hináuswerfen*vt, hináusschmeißen*vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heráuswerfen*, heráusschmeißen*vt (у напрамку да таго, хто гаворыць), wégwerfen*vt;
выкіда́ць з вакна́ zum Fénster hináuswerfen*;
выкіда́ць за борттс.перан. über Bord wérfen*;
2.разм. (выпусціць у продаж) wérfen*vt;
выкіда́ць тава́ры на ры́нак Wáren auf den Markt wérfen*;
3. (выключыць, выкрасліць) stréichen*vt;
4. (выгнаць) hináusjagen vt;
выкіда́цькаго-н на ву́ліцуj-n auf die Stráße sétzen;
◊
выкіда́цьшто-н з галавы́ sich etw. aus dem Kopf schlágen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
such1[sʌtʃ]adj.
1. такі́, падо́бны;
in such cases у такі́х вы́падках;
in such a way такі́м чына́м;
and such things i да таго́ падо́бнае
2. такі́, така́я, тако́е, такі́я;
such good music така́я до́брая му́зыка;
such a long time ago так даўно́;
such a pity! такі́ жаль!;
such as такі́ як;
such that такі́ што
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
bargain1[ˈbɑ:gən]n.
1. та́нна ку́пленая рэч
2. (гандлёвая) здзе́лка; ку́пля;
make a bargain заключы́ць здзе́лку; дамо́віцца;
be off one’s bargain анулява́ць здзе́лку, вы́зваліцца ад абавя́зку;
buy smth. at a bargain купля́ць не́шта за бе́сцань
♦
a Dutch/wet bargain здзе́лка за пля́шкаю віна́;
strike a bargain дамо́віцца, старгава́цца;
into the bargain у прыда́чу, у дада́так, да таго́ ж
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
planet[ˈplænɪt]n. плане́та;
the planet Earth плане́та Зямля́;
Mercury is the smallest of all the planets. Меркурый – самая маленькая з усіх планет.
♦
be born under a lucky planet нарадзі́цца пад шчаслі́вай зо́ркай;
be on another planet не разуме́ць таго́, што відаво́чна ўсім; як з ме́сяца звалі́ўся;
what planet are you on?BrE, infml з не́ба звалі́ўся?
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
wart
варты, добры;
wart pochwały — варты пахвалы;
artykuł wart przeczytania — артыкул варты таго, каб яго пачытаць;
wart Pac pałaca, a pałac Paca — адзін другога варты; абое рабое; два чаравікі пара
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)