Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
БЕ́ЛЬЧЫК,
кубельчык, бандарны выраб у беларусаў, пасудзіна на 3—4 л для дастаўкі стравы ў «рабочы вугал» — на жніво, сенажаць і інш. Меў форму невял. кадачкі з накрыўкай, што заціскалася паміж вушак папярэчынай і прыстасаванай да яе гнутай ручкай.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЛІ́ПАЎКА,
у беларусаў выдзеўбаная з ліпы ці з вольхі пасудзіна на мёд ёмістасцю да 2 вёдзер. У сырой калодзе выдзёўбвалі асяродак, павольна высушвалі яе. Распарыўшы сценкі, устаўлялі дно; на пасудзіну нацягвалі абручы. Пашырана да сярэдзіны 20 ст.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
кацёл, катла́, мн. катлы́, катло́ў, м.
1. Вялікая металічная пасудзіна круглай формы (для награвання вады, прыгатавання ежы і пад.).
Наліць вады ў к.
2. Пра харчаванне з агульнай кухні.
Ротны к.
Агульны к.
3. Закрытая пасудзіна для ператварэння вады ў пару.
Паравы к.
4.перан. Поўнае акружэнне воінскай групоўкі.
Мінскі «кацёл».
|| прым.катло́вы, -ая, -ае (да 1—3 знач.) ікаце́льны, -ая, -ае (да 3 знач.).
Кацельная ўстаноўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
taster
[ˈteɪstər]
n.
1) дэгуста́тар -а m.
2) прыла́да або́пасу́дзіна для дэгуста́цыі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
літро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы; Рмн. ‑ровак; ж.
Разм.Пасудзіна ёмістасцю ў адзін літр. // Літровая бутэлька.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мензу́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Рмн. ‑рак; ж.
Шкляная пасудзіна з дзяленнямі для дакладнага адмервання вадкасці.
[Ад лац. mensura — мерка.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вапня́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Рмн. ‑рак; ж.
Яма або спецыяльная пасудзіна, у якой гасяць вапну.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзягця́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Рмн. ‑рак; ж.
1.Жан.да дзягцяр.
2.Пасудзіна для дзёгцю.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ГІ́ДРЫЯ (грэч. hydria ад hydōr вада),
старажытнагрэчаская пасудзіна для вады, найчасцей керамічная. Падобная на амфару, але з моцна расшыраным уверсе тулавам, больш вузкім і высокім горлам. Мела 2 гарызантальныя па баках і 1 вертыкальную ручкі. Сценкі гідрыі часта ўпрыгожвалі размалёўкай.
