ве́тер ве́цер, род. ве́тру м., мн. вятры́, -ро́ў;

◊

ищи́ ве́тра в по́ле шука́й ве́тру ў по́лі;

у него́ ве́тер в голове́ у яго́ ве́цер у галаве́;

броса́ть слова́ на ве́тер кі́даць сло́вы на ве́цер;

держа́ть нос по́ ветру трыма́ць нос па ве́тры;

ве́тром подби́тый ве́трам падшы́ты;

говори́ть (болта́ть) на ве́тер гавары́ць (пле́сці) на ўзвей ве́цер;

куда́ ве́тер ду́ет куды́ ве́цер дзьме.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

eat [i:t] v. (ate, eaten)

1. е́сці, сілкава́цца, падмацо́ўвацца; харчава́цца

2. infml непако́іць; трыво́жыць; раздражня́ць;

What’s eating you? Што з табой? Што цябе трывожыць?

♦

eat humble pie BrE прыхо́дзіць з пакая́ннем;

eat like a horse е́сці шмат;

I could eat a horse infml я ве́льмі гало́дны;

eat one’s words адмаўля́цца ад ска́занага, браць сло́вы наза́д;

eat out of smb.’s hand паднача́львацца каму́-н., быць паслухмя́ным

eat away [ˌi:təˈweɪ] phr. v. (at) раз’яда́ць; разбура́ць

eat up [ˌi:tˈʌp] phr. v. даяда́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wiatr, ~u

м. вецер;

zmienny wiatr — пераменны вецер;

pomyślny wiatr — спадарожны вецер;

rzucać słowa na wiatr — кідаць словы на вецер;

szukaj ~u w polu — шукай ветру ў полі;

przepędzić na cztery ~y — прагнаць на ўсе чатыры бакі;

płaszcz ~em podszyty — падшытае ветрам паліто

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wyciągać

незак.

1. выцягваць; даставаць;

2. выцягваць; працягваць; цягнуць;

wyciągać rękę o jałmużnę — жабраваць;

wyciągać wniosek — рабіць выснову;

wyciągać pierwiastek мат. здабываць корань;

wyciągać cudzymi rękami kasztany z ognia — чужымі рукамі жар заграбаць;

wyciągać kogo na słówka — выпытваць; выцягваць словы з каго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

kind

I [kaɪnd]

adj.

1) до́бры; ве́тлы, прыве́тны; спрыя́льны

kind words — до́брыя, добразычлі́выя сло́вы

a kind and gentle heart — спага́длівае й чу́лае сэ́рца

2) ласка́вы

be so kind — бу́дзь ласка́вы, калі́ ла́ска

3) ува́жлівы, ува́жны, чу́лы, клапатлі́вы

a kind master — клапатлі́вы гаспада́р

II [kaɪnd]

n.

1) гату́нак -ку m., род -у m.

2) паро́да f.

•

- in kind

- kind of

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

follow

[ˈfɑ:loʊ]

v.

1) ісьці́ за кім-чым, надыхо́дзіць; настава́ць

Night follows day — Ноч настае́ пасьля́ дня

2) ісьці́, хадзіць, е́хаць сьле́дам; трыма́цца

follow this road — трыма́йся гэ́тае даро́гі

follow me! — за мною!

a concert followed the lecture — пасьля́ ле́кцыі быў канцэ́рт

3) гна́цца

4) сачы́ць, право́дзіць (вачы́ма)

5) ува́жліва прыслухо́ўвацца й разуме́ць (сло́вы, прамо́ву)

•

- as follows

- follow out

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

again

[əˈgen]

adv.

1) ізно́ў, яшчэ́ раз

Try again — Спрабу́й яшчэ́

2) апрача́ таго́, прыты́м; да таго́

And then again, what do his fine words amount to? — А прыты́м, да чаго́ ж зво́дзяцца яго́ныя прыго́жыя сло́вы?

3) з друго́га бо́ку, ізно́ў

These again are more expensive — Гэ́тыя, ізно́ў жа — даражэ́йшыя

•

- again and again

- time and again

- as much again

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

refer

[rɪˈfɜ:r]

1.

v.t. (-rr-)

1) адсыла́ць

2) накіро́ўваць, пасыла́ць

We referred him to the boss — Мы скірава́лі яго́ да кіраўніка́

3) перадава́ць (напр. спрэ́чку судзьдзі́)

2.

v.i.

1) даты́чыць

His words referred to me only — Яго́ныя сло́вы даты́чылі то́лькі мяне́

2) зьвярта́цца

He referred to me for help — Ён зьвярну́ўся да мяне́ па дапамо́гу

•

- refer to a dictionary

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

utter

I [ˈʌtər]

adj.

по́ўны, абсалю́тны

utter surprise — по́ўная нечака́насьць

utter ruin — по́ўная руі́на

II [ˈʌtər]

v.t.

1) мо́віць, вымаўля́ць; каза́ць; выка́зваць

the last words he uttered — апо́шнія сло́вы, якія ён вы́мавіў

to utter one’s thoughts — выка́зваць сваю́ ду́мку

2) выкры́кваць

to utter a cry of pain — кры́кнуць ад бо́лю

3) Obsol. выпушча́ць, пуска́ць у абаро́т (падро́бленыя дакумэ́нты, гро́шы)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Газні́к газні̑ца ’газоўка’ (БРС), газні́ца (Шат., Бяльк., Касп., Др.-Падб., Яруш., Гарэц., Інстр. I), газу́лька (Шат.). Утварэнне ад газа (гл.), але дэталі гісторыі гэтых слоў пакуль што не зусім ясныя. Можна меркаваць, што гісторыя іх узнікнення і пашырэння на ўсх.-слав. тэрыторыі досыць складаная. Аб гэтым сведчыць тое, што падобныя словы ёсць ва ўкр. мове. Так у Грынчанкі з розных месц Украіны адзначаецца: газни́к, газни́ця, га́сни́к, га́сни́ця ’газоўка’. Вельмі цікавым з’яўляецца і тое, што падобных слоў няма ў польск. гаворках (гл. у Карловіча), але ў рус. ёсць га́сник, га́сни́ца ’газоўка’ (гл. СРНГ, 6, 151–152), га́зник ’тс’ (там жа, 94), як і гас > газ ’газа’ (там жа, 93–94, 150).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)