лічы́ць, лічу, лічыш, лічыць;
1. Называць лікі ў паслядоўным парадку.
2. Ведаць назвы і паслядоўнасць лікаў да пэўнай мяжы.
3.
4.
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Verbum
анлайнавы слоўнікзбі́цца, саб’юся, саб’ешся, саб’ецца; саб’ёмся, саб’яцеся;
1.
2.
3. Адхіліцца, сысці ўбок (пры хадзе, яздзе і пад.).
4. Адхіліцца ад правільнага, дакладнага выканання, ажыццяўлення чаго‑н.
5. Памыліцца, зблытацца.
6.
7.
8.
9.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
measure
1) ме́раць, вымяра́ць
2) мець даўжыню́, шырыню́
3) адме́рваць
4) (with), ацэ́ньваць, супастаўля́ючы з чым; (by) датарно́ўваць да чаго́
5)
6) to measure out — адмяра́ць
7) to measure up — мець неабхо́дныя кваліфіка́цыі; адпавяда́ць вымо́гам, патрабава́ньням; апра́ўдваць чые́-н. надзе́і
2.1) ме́ра
2) ме́рка
3) крытэ́рый -ю
4)
5)
6) мерапрые́мства
7)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
tap
I1) лёгка сту́каць
2) прыту́пваць
3) адбіва́ць, высту́кваць
4) выбіва́ць, вытраса́ць
падбіва́ць (набо́йкі)
3.1) лёгкі стук
2) набо́йка
3) чачо́тка
1) вадаправо́дны кран
2) ко́рак -ка
3) про́ба (алькаго́льнага напі́тку)
4)
5) падслухо́ўваньне тэлефо́нных гу́тарак
2.1) рабі́ць падсо́чку
2) адкарко́ўваць, адкаркава́ць
3) выпуска́ць ва́дкасьць
4)
5) падслухо́ўваць (тэлефо́нную гу́тарку)
6) рабі́ць нутраны́ нарэ́з (у трубе́)
•
- on tap
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
tréten
1.
1) ступа́ць, наступі́ць;
bítte ~ Sie näher! калі́ ла́ска, падыдзі́це бліжэ́й!;
ins Haus ~ увайсці́ ў дом;
zur Séite ~ адысці́ ўбок;
an den Tisch ~ падысці́ да стала́
2) выступа́ць; вытырка́цца; выхо́дзіць;
der Schweiß trat ihm auf die Stirn пот вы́ступіў у яго́ на лбе́
3) (auf
4) пераступа́ць; кро́чыць;
von éinem Fuß auf den ánderen ~ пераступа́ць з адно́й нагі́ на другу́ю
5) з’яві́цца, паяві́цца;
vor
6) абазначае дзеянне, на характар якога ўказвае назоўнік:
in Aktión ~ пача́ць дзе́йнічаць;
in den Streik ~ пача́ць забасто́ўку [страйк];
in Erschéinung [zutáge, zu Táge] ~ вы́явіцца; паказа́цца;
mit
er trat in sein zwánzigstes Lébensjahr яму́ пайшо́ў двацца́ты год
2.
sich (
den Takt ~ адбіва́ць наго́й
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
schlágen
1.
1) біць, удара́ць;
die Hände vors Gesícht ~ закры́ць твар рука́мі;
éine Brücke ~ наво́дзіць мост;
Münzen ~ чака́ніць мане́ты;
Lärm ~ падня́ць шум;
die Trómmel ~ біць у бараба́н;
den Takt ~ адбіва́ць
2) біць, разбі́ць; пабі́ць, перамагчы́;
álles kurz und klein ~ перабі́ць усё ўшчэ́нт
3) збіва́ць, узбіва́ць (яйца і да т.п.)
4) выбіва́ць;
2.
1) біць;
das Gewéhr schlägt ружжо́ аддае́;
die Flámmen ~ aus dem Fénster по́лымя выбіва́ецца з акна́
2) (gegen
die Wéllen ~ ans Úfer хва́лі б’ю́цца [удара́юцца] аб бе́раг
3) бі́цца (пра сэрца, пульс)
4) біць, звані́ць (пра гадзіннік)
5) шчо́ўкаць (пра салаўя)
6):
das schlägt nicht in mein Fach гэ́та не па маёй спецыя́льнасці
3. ~, sich
1) бі́цца; змага́цца (пра войскі)
2):
sich an die Brust ~ біць сабе́ ў гру́дзі (
sich recht und schlecht durchs Lében ~ сяк-так прабіва́цца (у жыцці);
bei
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
раз 1, ‑у;
1. У спалучэнні з колькаснымі і неазначальна-колькаснымі лічэбнікамі або без іх абазначае аднакратнасць дзеяння.
2. У спалучэнні з прыметнікамі і ўказальнымі займеннікамі ўказвае на час дзеяння ў адносінах да раду падобных дзеянняў.
3. У спалучэнні з прыназоўнікам «у» і колькаснымі або неазначальна-колькаснымі лічэбнікамі выражае ступень павелічэння або змяншэння суб’екта або аб’екта дзеяння, якой‑н. уласцівасці і пад.
4.
•••
раз 2,
Аднойчы.
раз 3,
Ужываецца ў даданых умоўных сказах, у якіх умова з’яўляецца абгрунтаваннем таго, аб чым гаворыцца ў галоўным сказе (часта ў адпаведнасці з суадноснымі словамі «то», «дык»); калі (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
біць, б’ю, б’еш, б’е; б’ём, б’яце;
1.
2.
3.
4.
5. Стукаць, удараць.
6.
7.
8. Быць у пастаянным рытмічным руху; пульсаваць (пра сэрца, кроў).
9. Страляць, абстрэльваць.
10.
11. Выцякаць імклівым струменем; вылівацца з сілай.
12.
13. У спартыўных гульнях — удараць па чым‑н., кідаць што‑н., імкнучыся папасці.
14.
15. Убіваць, заганяць, забіваць.
16. Раздзяляць на больш дробныя часткі.
17.
18. У гульні ў шахматы, шашкі — браць фігуру праціўніка.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трыма́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Узяўшы ў рукі (зубы, рот і пад.), не даваць выпасці.
2.
3. Прымушаць знаходзіцца, пакідаць дзе‑н. супраць волі, не выпускаць.
4. Мець у сябе, у сваёй уладзе; кіраваць кім‑, чым.
5.
6. Надаўшы чаму‑н. якое‑н. становішча, захоўваць яго на некаторы час.
7. Быць, служыць апорай чаму‑н.; падтрымліваць.
8. Аддаваць куды‑н. на які‑н. час; захоўваць дзе‑н.
9. Забяспечваць сродкамі на жыццё.
10.
11.
12. Мець кантакты з кім‑, чым‑н.
13.
14.
15. Утрымліваць, трымацца (пра мароз і пад.).
16. У спалучэнні з некаторымі назоўнікамі азначае: ажыццяўляць, выконваць, здзяйсняць тое, аб чым гаворыць назоўнік.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)