uznanie
uznani|e1. прызнанне;
2. меркаванне; вырашэнне;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
uznanie
uznani|e1. прызнанне;
2. меркаванне; вырашэнне;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
гавары́ць, -вару́, -во́рыш, -во́рыць; -во́раны;
1. Валодаць вуснай мовай, валодаць якой
2. што і без
3. аб кім-чым. Выказваць думку, меркаванне, абмяркоўваць што
4. з кім. Весці гутарку, размаўляць.
5.
6. (1 і 2
Гаварыць на розных мовах — не разумець адзін аднаго.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Купі́ць ’набыць за грошы’ (
Ку́піць ’гарэць без полымя, дымець’ (Мартынаў,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Табу́н ’статак жывёл, гурт’, ’чарада (птушак)’, ’натоўп’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Непамысло́та ’непрыемнасць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Лёстачкі, ле́стачкі, лёсткі ’ліслівыя
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Га́мары ’ручкі папярочнай пілы ў выглядзе трубак; у іх убіваюцца калкі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
За́саб ’разам’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ба́лё (дзіцяч.) ’абаранак’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Бруд (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)