séine Gesúndheit ist ~ яго́ здаро́ўе пахісну́лася [падарва́на]
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
disagree
[,dɪsəˈgri:]
v.
1) не згаджа́цца; не супада́ць; ро́зьніцца, мець ро́зныя ду́мкі, пагля́ды
2) спрача́цца
3) шко́дзіць, быць шко́дным
Strawberies disagree with him — Труска́ўкі шко́дзяць яму́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
disagree[ˌdɪsəˈgri:]v.
1. спрача́цца; не згаджа́цца;
I disagree with you. Я з вамі не згодзен/не згодны.
2. супярэ́чыць, не адпавяда́ць
3. (with)шко́дзіць; быць шко́дным, выкліка́ць нястра́ўнасць (пра клімат, ежу);
This climate disagrees with me. Гэты клімат мне не падыходзіць.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Ábbruchm -(e)s, -brüche
1) знос, злом
2) спыне́нне (раптоўнае)
3) разрыў (адносін)
4) абва́л;
~ tun* нане́сці стра́ту [шко́ду], шко́дзіць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
гнусігнюс, ‑у, м.
1.Разм. Двухкрылыя насякомыя (камары, мошкі, сляпні), якія смокчуць кроў чалавека і цеплакроўнай жывёлы. Ля будана касцёр дыміцца І гнус нудою гідкай звонячы, Не пакідае хмарай віцца.Хведаровіч.Прыдумаў чорт, няйначай, гнюса, І не адбіцца аніяк Ад піску злоснага, і ўкусаў, І ад яго ліхіх атак.Калачынскі.
2.перан. Пра што‑н. нікчэмнае, нізкае. А чым не гнус, напрыклад, хуліганства? Не мала шкодзіць нам распускае паганства.Корбан.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
4. (нудзіць) Ékel empfínden* [sich ékeln] (ад чаго-н. vor D); Wíderwillen empfínden* (ад чаго-н. gégen A)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
schádenvi (D) шко́дзіць (каму-н., чаму-н.);
was schádet dir? што за бяда́?;
das schádet nichts гэ́та нічо́га не зна́чыць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
damage
[ˈdæmɪdʒ]1.
n.
1) шко́да f., пашко́джаньне, пакале́чаньне n.
2) informal кошт -у m., выда́так, стра́та f.
2.
v.t.
шко́дзіць; псава́ць; кале́чыць
3.
v.i.
псава́цца, быць пашко́джаным
•
- damages
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
яд, ‑у, М ядзе, м.
1. Рэчыва, здольнае выклікаць атручэнне, смерць жывога арганізма. Пчаліны яд. □ Яд гадзюкі на барсука амаль не дзейнічае.«Беларусь»./Разм. Пра шкодныя для здароўя напіткі, ежу і пад. Гарэлка шкодзіць, гэта — яд.//перан.; чаго. Пра ўсё тое, што шкодна дзейнічае на каго‑, што‑н. Атручваючы свядомасць працоўных ядам нацыяналізму, эксплуататарскія класы імкнуцца зрабіць іх няздольнымі да барацьбы за свае класавыя інтарэсы.«Весці».
2.перан. Злосць, з’едлівасць. Кожны гад мае свой яд.Прыказка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
mischief[ˈmɪstʃɪf]n.
1. сваво́льства; дураслі́васць, гарэ́злівасць;
Her eyes were full of mischief. Яе вочы былі поўныя гарэзлівасці.
2.fml шко́да; бяда́
♦
get into mischief тра́піць у не́рат;
do smb. a mischief наўмы́сна шко́дзіць каму́-н.;
make mischief пасвары́ць (каго-н. з кім-н.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)