emerald

[ˈemərəld]

1.

n.

1) смара́гд -у m. (сьве́тла-зялёны кашто́ўны ка́мень)

2) сьве́тла-зялёны ко́лер

3) Print. эмэра́льд -у m. (шрыфт 6 1/2 пу́нктаў)

2.

adj.

сьве́тлазялёны, смара́гдавы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

russet

[ˈrʌsɪt]

1.

adj.

1) руды́

2) сяля́нскі, ха́тні, про́сты

3) пашы́ты з даматка́нага рудо́га сукна́

2.

n.

1) руды́, іржа́вы ко́лер

2) саматка́нае сукно́ рудо́га ко́леру

3) гату́нак я́блыкаў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sanguine

[ˈsæŋgwɪn]

adj.

1) сангвіні́чны, жва́вы, жыцьцяра́дасны; паўнакро́ўны

a sanguine disposition — сангвіні́чны хара́ктар

2) пэ́ўны, по́ўны надзе́і, аптымісты́чны

sanguine of success — пэ́ўны ўда́чы

3) sanguine complexion — здаро́вы, румя́ны ко́лер тва́ру

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wash out

а) Sl. правалі́ць экза́мэн, быць вы́кінутым са шко́лы

б) размы́ць

The road was washed out — Даро́гу размы́ла

в) папаласка́ць, вы́паласкаць

г) стра́ціць ко́лер

д) стра́ціць энэ́ргію, імпэ́т

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

trwały

trwał|y

1. трывалы, моцны;

2. устойлівы; працяглы;

~y koler — устойлівы колер;

rośliny ~e — шматгадовыя расліны;

~a ondulacja — перманентная завіўка;

na ~e — назаўсёды

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

mahoń, ~niu

maho|ń

м. чырвонае дрэва;

meble z ~niu — мэбля з чырвонага дрэва;

ufarbować włosy na ~ń — пафарбаваць валасы ў колер чырвонага дрэва

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Róte sub

1) m, f -n, -n чырванаску́ры, -рая

2) m, f -n, -n ры́жы, -жая

3) m, f -n, -n паліт. чырво́ны, -ная

4) n -n чырво́ны ко́лер

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

адцяня́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; незак., што.

1. Вылучаць, накладваючы цень, робячы цямнейшым па тоне. Адцяняць контуры на малюнку. // Рабіць ярчэйшым, выразнейшымм, падкрэсліваць колер, тон чаго‑н. [Дануся] была ў белай сукенцы-тэнісцы, якая так прыгожа адцяняла смуглае, загарэлае цела. Карпюк.

2. Вылучаць, падкрэсліваць, рабіць больш прыкметным. Вольга была апранена ў нешта падобнае да чорнага жакеціка, які адцяняў яе стройную постаць. Пестрак. // перан. Падкрэсліваць, рабіць выразным, узмацняць. Дзе-нідзе на сценах захаваліся квадраты шпалераў у свежым выглядзе. Гэта яшчэ больш адцяняла запушчанасць пакоя. Бядуля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

люстэ́рка, ‑а; Р мн. ‑рак; н.

1. Тое, што і люстра ​1 (у 1, 2 знач.). Стаіць люстэрка аж да столі, На сценах граюць дываны. Бялевіч. Аер канчаўся, люстэрка затокі было зусім блізка. Хадкевіч. [Іра:] — Колер тваіх вачэй падобен на Балтыйскае мора: ніколі не ўловіш адцення яго колеру. А вочы — люстэрка душы. Гарбук.

2. Невялічнае люстра. У таксі, як і ў кожнай аўтамашыне, ёсць над рулём люстэрка. Брыль. Максім паставіў на скрыню чамадан, у века якога знутры было прыладжана люстэрка, і пачаў галіцца. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хром

(гр. chroma = колер, фарба)

1) хімічны элемент, цвёрды метал шэра-стальнога колеру, які выкарыстоўваецца для вырабу цвёрдых сплаваў, для пакрыцця металічных вырабаў;

2) соль хромавай кіслаты, якая выкарыстоўваецца як жоўтая, аранжавая, чырвоная ці зялёная фарба;

3) сорт мяккай тонкай скуры.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)