Verbum

электраасвятля́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да электраасвятлення. Электраасвятляльны прыбор. Электраасвятляльная сетка.

электрабры́тва, ‑ы, ж.

Прыбор для брыцця, які дзейнічае пры дапамозе электрычнай энергіі. [Арэшніку] нават сябра прыслаў з Ленінграда электрабрытву. Шамякін.

электрабу́р, ‑а, м.

Машына з электрарухавіком для бурэння свідравін. Выкарыстанне электрабура ў нафтаздабываючай прамысловасць.

электрабурэ́нне, ‑я, н.

Бурэнне, якое праводзіцца электрабурам. Электрабурэнне свідравін.

электрабытавы́, ‑ая, ‑ое.

Звязаны з выкарыстаннем электрычнасці ў быце. Электрабытавыя прыборы.

электраво́з, ‑а, м.

Лакаматыў з электрычным рухавіком. — Мы замяняем паравозы больш дужымі сталёвымі коньмі — цеплавозамі і электравозамі. Шыловіч.

электраво́зны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да электравоза; прызначаны для электравоза. Электравознае дэпо. Электравозная брыгада. □ Замена паравой цягі электравознай і цеплавознай садзейнічала павышэнню прапускной і правазной здольнасці Беларускай магістраль. Лыч.

электраво́рыва, ‑а, н.

Узорванне глебы сельскагаспадарчымі прыладамі, якія рухаюцца сілай электраэнергіі. Электрычная энергія пачынае шырока ўжывацца і ў паляводстве: злектраворыва, малацьба, абвадненне палёў у засушлівых раёнах. «Беларусь».

электравымяра́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для вымярэння электрычных велічынь (сілы току, напружання, супраціўленняі пад.). Электравымяральныя прыборы.

электрагартава́нне, ‑я, н.

Спец. Гартаванне металу токамі высокай частаты. Паверхневае электрагартаванне.