Verbum

цеплалюбі́вы, ‑ая, ‑ае.

Які баіцца ўздзеяння нізкіх тэмператур, любіць цяпло. Цеплалюбівыя культуры. □ Тамара Сяргееўна расказвала далей, як савецкія людзі навучыліся вырошчваць цеплалюбівыя расліны і дрэвы ў суровых умовах поўначы. «Маладосць».

цеплалю́бнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць цеплалюбнага.

цеплалю́бны, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і цеплалюбівы. Цеплалюбныя расліны.

цеплалячэ́нне, ‑я, н.

Выкарыстанне цяпла ў лячэбных мэтах.

цепламагістра́ль, ‑і, ж.

Цэнтральны цеплаправод.

цепламе́р, ‑а, м.

Прыбор, лічыльнік для вызначэння колькасці цеплаты, якая выкарыстоўваецца спажыўцамі ад цеплафікацыйнай сеткі.

цепланасі́цель, ‑я, м.

1. Рухомае асяроддзе (газ, пара, вадкасць), якое скарыстоўваецца для пераносу цеплаты.

2. У ядзерным рэактары — вадкае або газападобнае рэчыва, якое выносіць з актыўнай зоны цяпло, што вылучаецца ў выніку рэакцыі падзелу ядзер.

цеплаперада́ча, ‑ы, ж.

Спец. Цеплаабмен паміж двума цепланасіцелямі або іншымі асяроддзямі цераз цвёрдую сценку, якая іх размяжоўвае.

цеплаправо́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Сістэма труб для падачы гарачай вады, пары ад цеплацэнтралі да спажыўцоў.

цеплаправо́днасць, ‑і, ж.

Спец. Перанос энергіі ад больш пагрэтых участкаў цела да менш нагрэтых у выніку цеплавога руху і ўзаемадзеяння мікрачасцінак. Цеплаправоднасць металу. Каэфіцыент цеплаправоднасці.