Verbum

ускла́двацца, ‑аецца; незак.

Зал. да ускладваць.

ускла́дваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да ускласці.

ускла́дзены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад ускласці.

ускла́дненасць, ‑і, ж.

Абставіны, падзеі, якія ўскладняюць што‑н. Ускладненасць паэтычнага вобраза.

ускладне́нне, ‑я, н.

Кніжн. Дзеянне паводле знач. дзеясл. ускладняць — ускладніць і стан паводле знач. дзеясл. ускладняцца — ускладніцца.

ускла́днены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад ускладніць.

ускладні́цца, ‑ніцца; зак.

Кніжн.

1. Стаць, зрабіцца больш складаным або вельмі складаным. Ускладніўся план работы.

2. Стаць больш цяжкім для выканання, ажыццяўлення. Справа ўскладнілася.

3. Стаць больш напружаным, супярэчлівым. Сітуацыя ўскладнілася.

ускладні́ць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак., што.

Кніжн.

1. Зрабіць больш складаным ці вельмі складаным. Ускладніць канструкцыю машыны. Ускладніць задачу. Ускладніць заданне.

2. Зрабіць больш цяжкім. Ускладніць справу.

3. Зрабіць больш напружаным, супярэчлівым. Ускладніць адносіны. □ Як бязлітасна ўскладніла вайна такое простае, такое яснае жыццё! Новікаў.

ускладня́цца, ‑яецца; незак.

1. Незак. да ускладніцца.

2. Зал. да ускладняць.

ускладня́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да ускладніць.