Verbum

уго́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да угаціць.

уграба́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да угрэбці.

уграбці́,

гл. угрэбці.

уграва́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да угрэцца, увагрэцца.

2. Зал. да уграваць.

уграва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да угрэць, увагрэць.

уграза́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да угразнуць.

угра́зіць, угражу, угразіш, угразіць; зак., каго-што.

Даць засесці, увязнуць у гразі.

угра́знуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; пр. уграз, ‑ла; зак.

Засесці, увязнуць у гразі. — На поплаве ледзь не ўгразлі, — дадаў, пасмялеўшы, Максім. Хомчанка. // перан. Разм. Трапіўшы ў якое‑н. становішча, не знайсці сіл, магчымасці выйсці з яго. Угразнуць у даўгах.

•••

Угразнуць па вушы ў чым — цалкам, поўнасцю аддацца чаму‑н.

у́гра-фі́нскі, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і фіна-угорскі. Угра-фінскія мовы.

угро́біцца, ‑блюся, ‑бішся, ‑біцца; зак.

Разм.

1. Груб. Памерці, загінуць.

2. Сапсавацца, прыйсці ў непрыгоднасць.