Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

тлу́шчавы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да тлушчу. Тлушчавыя адкладанні. // Які змяшчае ў сабе тлушч. Тлушчавая тканка.

2. Звязаны з апрацоўкай і выкарыстаннем тлушчу. Тлушчавая прамысловасць.

3. Які атрымаўся ад тлушчу. Тлушчавая пляма.

•••

Тлушчавыя залозы — залозы скуры ў жывёл і чалавека, якія выдзяляюць тлушчавае рэчыва.

тлушчазаме́ннік, ‑а, м.

Штучны заменнік тлушчаў. Сінтэтычны тлушчазаменнік.

тлушча́к, ‑а, м.

Дабраякасная пухліна з тлушчавай тканкі.

тлушчало́ўка, ‑і, ДМ ‑лоўцы, ж.

Спец. Ачышчальнае прыстасаванне ў сістэмах гарадской і прамысловай каналізацыі для выдалення тлушчаў са сцёкавых вод.

тлушчамало́чнасць, ‑і, ж.

Спец. Утрыманне тлушчу ў малацэ. Павышэнне тлушчамалочнасці.

тлушчамало́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які дае малако з высокім утрыманнем тлушчу. Тлушчамалочная жывёла.

тлушчапо́т, ‑у, М ‑поце, м.

Рэчыва, якое складаецца з сумесі выдзяленняў тлушчавых і потавых залоз авечак.

тлушчэ́нне, ‑я, н.

Спец. Насычэнне тлушчам. Тлушчэнне скуры.

тля, ‑і, ж.

1. Дробнае насякомае-шкоднік атрада раўнакрылых, якое жывіцца сокам раслін. Капусная тля.

2. Разм. Пра нікчэмнага чалавека. [Клопікаў:] — Хто я ёсць? Сірата божая? Тля беспрытульная? Лынькоў.

тлятво́рнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць тлятворнага.