Verbum

саіска́льніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да саіскальніцтва.

саіска́льніцтва, ‑а, н.

Удзел у саісканні чаго‑н.

саіска́нне, ‑я, н.

Імкненне атрымаць якое‑н. званне, прэмію і пад. за навуковую працу або за мастацкі твор. Саісканне вучонай ступені кандыдата філалагічных навук. Вылучэнне кнігі на саісканне прэміі ВЛКСМ.

сайга́, ‑і, ДМ сайзе, ж.

1. Тое, што і сайгак.

2. Самка сайгака.

[Цюрк.]

сайга́к, ‑а, м.

Буйная млекакормячая жывёліна атрада парнакапытных стэпавай зоны, від антылопы (ужываецца таксама ў знач. самца).

сайгако́ў, ‑ова.

Які належыць сайгаку. Сайгаковы рогі.

сайга́чы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сайгі, сайгака; які належыць, уласцівы ім. Сайгачы статак.

са́йда, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.

Паўночная марская прамысловая рыба сямейства трасковых.

са́йдавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сайды, уласцівы ёй. Сайдавы промысел.

са́йка, ‑і, ДМ сайцы; Р мн. саек; ж.

Невялікая булка з пшанічнай мукі.