рэфлектава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе;
1. Адказваць рэфлексам (у 1 знач.) на знешняе раздражненне.
2.
[Ад лац. reflectere — адлюстроўваць.]
рэфлектава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе;
1. Адказваць рэфлексам (у 1 знач.) на знешняе раздражненне.
2.
[Ад лац. reflectere — адлюстроўваць.]
рэфле́ктар, ‑а,
1. Увагнутае люстра для адбіцця светлавых або цеплавых праменяў.
2. Тэлескоп, у якім адлюстраванне атрымліваецца пры дапамозе ўвагнутага люстра.
рэфле́ктарны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да рэфлектара.
рэфлекто́метр, ‑а,
Прыбор для вызначэння каэфіцыента адлюстравання святла.
[Ад лац. reflectere — адлюстроўваць і грэч. metreō — мераю.]
рэфлекто́рны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да рэфлексу (у 1 знач.); які міжвольна, несвядома рэагуе на знешняе раздражненне.
рэфлекты́ўнасць, ‑і,
Уласцівасць рэфлектыўнага.
рэфлекты́ўны, ‑ая, ‑ае.
Міжвольны, машынальны, несвядомы; рэфлекторны.
рэфо́рма, ‑ы,
Змена, пераўтварэнне чаго‑н.; перабудова.
[Фр. reforme ад лац.]
рэфо́рменны, ‑ая, ‑ае.
рэфра́ктар, ‑а,
1. Тэлескоп, аб’ектыў якога складаецца з лінз.
2.
[Ад позналацінскага refractio — пераламленне.]