прыню́хацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
1. Прывыкнуць да якога‑н. паху. Ад смуроду нельга было прадыхнуць, нягледзячы на сцюдзёную пару. Гэта варылі касцяную муку.. А людзі ўжо прынюхаліся, пахла ім талеркаю смачнага супу. Гарэцкі.
2. Старанна, уважліва панюхаць, імкнучыся распазнаць які‑н. пах. Пахла смажанай цыбуляй, гарачым салам і, калі добра прынюхацца, нават і рыбай. Брыль. — Прынюхайся. Ты нічога не чуеш? — запытаўся ў Васіля, які вадзіў коней. Даніленка.
прыню́хвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.
Незак. да прынюхацца (у 2 знач.).
прыняво́лены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад прыняволіць.
прыняво́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., каго-што.
Прымусіць зрабіць што‑н. супраць волі, жадання.
прыняво́львацца, ‑аецца; незак.
Зал. да прынявольваць.
прыняво́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да прыняволіць.
прынясе́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле дзеясл. прыносіць — прынесці (у 3, 5 знач.).
прыня́ты, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад прыняць.
прыня́цца, прымуся, прымешся, прымецца; зак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Укараніцца, прыжыцца. Расада прынялася. Прышчэпак прыняўся. □ Зазелянелі, заслалі дол маладыя пахучыя сасонкі, — прыняліся на добрай зямлі. Пташнікаў. // Прышчапіцца (пра вакцыну). Воспа прынялася.
2. за што і з інф. Пачаць што‑н. рабіць; узяцца за што‑н. Нам, будучым курсантам, дачасна назначылі выпускныя экзамены за вучылішча, і мы спешна прыняліся за падрыхтоўку да іх. Марціновіч. Сідор усеўся за стол і прыняўся вячэраць. Гартны.
прыня́цце, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыняць.