Verbum

прымяне́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прымяняць — прымяніць.

прымяні́масць, ‑і, ж.

Магчымасць прымянення, выкарыстання. Нрымянімасць тэорыі на практыцы.

прымяні́мы, ‑ая, ‑ае.

Такі, які можна прымяніць, выкарыстаць.

прымяні́ць, ‑мяню, ‑меніш, ‑меніць; зак., каго-што.

Ажыццявіць на справе, выкарыстаць. Прымяніць вопыт. Прымяніць веды на практыцы. □ Яшчэ ў самым пачатку нашага стагоддзя вядомы вучоны-караблебудаўнік А. М. Крылоў прымяніў кіназдымачную камеру пры выпрабаванні ледакольнага карабля «Ярмак». «Маладосць».

прымянша́цца, ‑аецца; незак.

Зал. да прымяншаць.

прымянша́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прыменшыць.

прымяншэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прымяншаць — прыменшыць.

прымяня́льнасць, ‑і, ж.

Магчымасць прымянення, выкарыстання; прымянімасць.

прымяня́льны, ‑ая, ‑ае.

Такі, які можна прымяніць, выкарыстаць; прымянімы.

прымяня́цца, ‑яецца; незак.

Зал. да прымяняць.