Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu

прыго́рнуты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прыгарнуць.

прыго́ртвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прыгарнуцца.

2. Зал. да прыгортваць.

прыго́ртваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прыгарнуць.

прыго́ства, ‑а, н.

Прыгажосць, прываблівасць. Дзюбастая птушка хваліла прыгоства свайго жытла на свеце не зусім далікатным голасам. Чорны. І не таму, што ў ім [Вільнюсе] прыгоства многа. Што многа помнікаў далёкіх год, — Мы не сустрэлі там мілей нічога, Чым жыхары цудоўныя яго. Гілевіч.

прыграба́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прыгрэбціся.

2. Зал. да прыграбаць.

прыграба́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прыгрэбці.

прыграва́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыграваць — прыгрэць.

прыграва́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прыгрэцца.

2. Зал. да прыграваць.

прыграва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прыгрэць.

прыгразі́цца, ‑гражуся, ‑грозішся, ‑грозіцца; зак.

Разм. Тое, што і прыгразіць. Пільнавацца трэба, калі Яўхім прыгразіўся!.. Мележ.