прадстаўні́к, ‑а,
1. Асоба, якая прадстаўляе чые‑н. інтарэсы, дзейнічае па даручэнню або ад імя каго‑н.
2. Чалавек, які прадстаўляе сабой пэўную групу людзей або якую‑н. галіну дзейнасці, выразнік чыіх‑н. інтарэсаў.
3. Узор, экземпляр якога‑н. разраду жывёл, раслін і пад.
прадстаўні́ца, ‑ы,
прадстаўні́цтва, ‑а,
1. Выкананне абавязкаў прадстаўніка.
2. Наяўнасць прадстаўнікоў ад якой‑н. арганізацыі ў органах кіравання, на з’ездах і пад.
3. Установа, якая выконвае чые‑н. даручэнні, абараняе чые‑н. інтарэсы.
прадстаўні́чы, ‑ая, ‑ае.
1. Які складаецца з чыіх‑н. прадстаўнікоў, выбарны.
2. Які прадстаўляе, выражае, адстойвае чые‑н. інтарэсы.
прадубі́ць, ‑дублю, ‑дубіш, ‑дубіць;
Апрацаваць пры дапамозе дублення, выдубіць.
праду́блены, ‑ая, ‑ае.
прадугада́ны, ‑ая, ‑ае.
прадугада́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Наперад ўгадаць што‑н.
2. Прадугледзець што‑н.
прадуга́дванне, ‑я,
прадуга́двацца, ‑аецца;