Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu

падшрубава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падшрубаваць.

падшрубава́ць, ‑шрубую, ‑шрубуеш, ‑шрубуе; зак., што.

Зашрубаваць глыбей, тужэй; падвінціць. Падшрубаваць гайку.

падшрубо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падшрубоўваць — падшрубаваць.

падшрубо́ўвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да падшрубоўваць.

падшрубо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падшрубаваць.

падшта́нікі, ‑аў; адз. няма.

Разм. Кальсоны, споднікі. Хутаўся.. [Валенда] у руды з башлыком бурнос, з-пад якога вытыркаліся вострыя каленкі, абцягнутыя сінімі з начосам падштанікамі. Асіпенка.

падшту́рман, ‑а, м.

Памочнік штурмана.

падшту́рхванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падштурхваць — падштурхнуць.

падшту́рхвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да падштурхваць.

падшту́рхваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падштурхнуць.