Verbum

кафе́йнік, ‑а, м.

Пасудзіна для варкі або падачы кофе. Алюмініевы кафейнік. Фарфоравы кафейнік. □ Вялізнае падвоканне замяняла стол. На ім стаяў кафейнік у карычневых падцёках. Караткевіч.

кафе́йніца, ‑ы, ж.

1. Банка або каробка для захоўвання кофе.

2. Ручны млынок для размолвання кафейнага зерня.

кафе́йны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да кофе. Кафейная плантацыя. // Прызначаны для кофе. Кафейны сервіз. Кафейны столік. // Прыгатаваны з кофе. Кафейнае марожанае.

2. Колеру кофе, цёмна-карычневы.

3. у знач. наз. кафе́йная, ‑ай, ж. Уст. Кафэ.

•••

Кафейнае дрэва гл. дрэва.

кафе́йня, ‑і, ж.

Уст. Кафэ.

ка́фельны, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і кафляны. Пад нагамі зіхацела кафельная падлога. Алешка.

ка́фельшчык, ‑а, м.

Майстар па вырабу і кладцы кафлі.

ка́фельшчыца, ‑ы, ж.

Жан. да кафельшчык.

кафетэ́рый, ‑я, м.

Кафэ з сістэмай самаабслугоўвання.

[Ісп. cafeteria.]

кафі́зма, ‑ы, ж.

Назва кожнага з дваццаці раздзелаў, па якія падзелены псалтыр па абраду праваслаўнага богаслужэння. У царкве, скупа асветленай, дзяк чытаў кафізмы. Чорны.

ка́фліна, ‑ы, ж.

Разм. Адна плітка кафлі.