Verbum

змайстрава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе.

Зак. да майстраваць.

змака́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да змокнуць.

змакрэ́лы, ‑ая, ‑ае.

Які стаў мокрым, намок. Грыша Лазовіч абняў [Соніну] галаву і прытуліў да сваіх грудзей. Цалаваў яе змакрэлыя вочы... Пестрак. Радыст з Беларусі, змакрэлы ад поту, лавіў галасы незнаёмых шырот. Вялюгін.

змакрэ́ць, ‑эю, ‑эеш, ‑эе; зак.

Стаць мокрым, намокнуць (ад поту, слёз, расы і пад.). Ад стараннасці змакрэлі рукі, я стаўляў кляксы, бясконца крэсліў, быў блізкі да плачу. Лужанін.

змаладу́шнічаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Зак. да маладушнічаць.

змалаці́цца, ‑лоціцца; зак.

Паддацца абмалоту; абмалаціцца. Сухі ячмень добра змалаціўся.

змалаці́ць, ‑лачу, ‑лоціш, ‑лоціць; зак., што.

1. Малацьбой аддзяліць зерне ад калосся, стручкоў і пад.; абмалаціць. Змалаціць жыта. Змалаціць гарох.

2. Разм. Моцна збіць, пабіць (пра людзей). Як наляцеў .. [рыцар], дык усё каралеўскае войска збіў .. з малаціў. Якімовіч. // Перабіць, паламаць (пра рэчы). Змалаціць усю пасуду.

змалёўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. змалёўваць — змаляваць.

змалёўвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да змалявацца.

2. Зал. да змалёўваць.

змалёўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да змаляваць.