зжо́ўкнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.
Зжаўцець, пажаўцець. Зжоўкла лісце на дрэвах ад спёкі.
зжу́льнічаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Зак. да жульнічаць.
зжу́хнуць, ‑не; зак.
Страціць яркасць, пацямнець, стаць жухлым (пра колеры, фарбы). // Страціць свежасць, пасохнуць (пра лісце, траву). Травы няма: тая, што сям-там узрасла — ..зжухла і зжоўкла. Яно і не дзіва — лета было сухое. Сачанка.
зжыва́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле дзеясл. зжываць — зжыць (у 2 знач.).
зжыва́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да зжыцца.
2. Зал. да зжываць.
зжыва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да зжыць.
зжына́цца, ‑аецца; незак.
Зал. да зжынаць.
зжына́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да зжаць.
зжыра́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да зжэрці.
зжы́цца, зжывуся, зжывешся, зжывецца; зжывёмся, зжывяцеся; зак.
1. з кім. Жывучы, працуючы, часта бываючы разам з кім‑н., звыкнуцца, здружыцца. [Гапанюк] зжыўся з людзьмі і не адчуваў сябе чужым. Дуброўскі. Чалавек, калі ўжо зжыўся добра з усімі парабкамі, калі ўжо ведаў усіх, расказаў усё як мае быць пра сябе. Чорны.
2. з чым. Пастаянна знаходзячыся дзе‑н., думаючы пра што‑н., прывыкнуць. Марыў Андрэй паступіць у Мінскі політэхнічны інстытут. Ён зжыўся з гэтай марай і не мог уявіць, што яна не здзейсніцца. Чарнышэвіч. Нахмураны і сур’ёзны хадзіў Сцёпка каля будынка рабфака. Зжыўся з ім, палюбіў яго, і ў думках сваіх жыў і вучыўся ў ім, і не прынялі! Колас. // Працуючы над роллю, пераўвасобіцца ў мастацкі вобраз (пра акцёра). Зжыцца з вобразам.