збрыкетава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., што.
Зрабіць брыкеты з чаго‑н. Збрыкетаваць торф.
збрысці́, збрыду, збрыдзеш, збрыдзе; збрыдзём, збрыдзяце; зак.
Разм. Сысці куды‑н., пакінуўшы сваё месца. Цяля збрыло невядома куды.
збрыць, збрыю, збрыеш, збрые; зак., што.
Зрэзаць (брытвай) валасы. Збрыць бараду.
збудава́нне, ‑я, н.
Тое, што збудавана; пабудова, будынак. Спартыўнае збудаванне. Абароннае збудаванне. □ Каля сядзібы мы заўважылі нейкае дзіўнае драўлянае збудаванне. В. Вольскі.
збудава́цца, ‑дуюся, ‑дуешся, ‑дуецца; зак.
Пабудаваць для сябе будынак (будынкі), пабудавацца. — [Паўлюк] хоча, каб я аддаў свой зруб пад клуб у калгас. За дармовы лес, кажа, збудаваўся. А я яго прадам калгасу сам. Пташнікаў.
збудава́ць, ‑дую, ‑дуеш, ‑дуе.
Зак. да будаваць.
збудзі́цца, збуджуся, збудзішся, збудзіцца; зак.
Разм. Прачнуцца, абудзіцца. Аколіца-аселіца Пад ногі сонцам сцелецца... Збудзіўся гаспадар! Купала.
збудзі́ць, збуджу, збудзіш, збудзіць; зак., каго-што.
Разм. Разбудзіць, абудзіць. [Мужчыны] збудзілі Алесю стукам у акно. Пестрак. Ранні золак збудзілі цягнікоў гудкі. Танк.
збузава́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад збузаваць.
збузава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; зак., што.
Разм. Падраць, патрапаць што‑н., не шкадуючы. Збузаваць сукенку. □ [Маці:] — Глянь лепей, як ты штаны за тыдзень збузаваў. Грошай на аднаго цябе не набрацца. Васілевіч. // Наогул сапсаваць, знішчыць што‑н. нядбайным абыходжаннем. Ніхто яго [пагранічны лес].. не стопча, нічыя сякера тут нават не цюкне. Хіба от толькі што збузавалі кавалачак маладняку на кантрольнай паласе. Сабаленка.