Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прадмова Скарачэнні Кніга ў PDF/DjVu

дачыта́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Скончыць чытаць што‑н.; прачытаць да якога‑н. месца, якой‑н. часткі. — Там жа, проста ў тым самым месцы сказана і другое, Міхась Пятровіч, можа вы не ўспелі дачытаць? Скрыган.

дачы́твацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да дачытацца.

2. Зал. да дачытваць.

дачы́тваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да дачытаць.

дачы́шчаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад дачысціць.

дачышча́цца, ‑аецца; незак.

Зал. да дачышчаць.

дачышча́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да дачысціць.

дачэ́рчаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад дачарціць.

дачэ́рчвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да дачэрчваць.

дачэ́рчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да дачарціць.

дачэ́сваць 1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да дачасаць ​1.

дачэ́сваць 2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да дачасаць ​2.