Verbum

генія́льнасць, ‑і, ж.

1. Уласцівасць геніяльнага. Геніяльнасць народнай творчасці.

2. Тое, што і геній (у 1 знач.). Геніяльнасць К. Маркса.

генія́льны, ‑ая, ‑ае.

1. Надзелены геніем (у 1 знач.); выключна адароны, таленавіты. Янка. Купала быў першым, хто чуццём геніяльнага мастака разгадаў у Багдановічу выдатнага паэта. Майхровіч.

2. Уласцівы генію, творча дасканалы. Геніяльная думка. Геніяльны раман.

генпла́н, ‑а, м.

Генеральны план.

геншта́б, ‑а, м.

Генеральны штаб.

гео́граф, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне геаграфіі.

гео́лаг, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне геалогіі.

геолагаразве́дачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да геолагаразведкі. Геолагаразведачныя работы. Геолагаразведачная група.

геолагаразве́дка, ‑і, ДМ ‑дцы, ж.

Геалагічныя пошукі карысных выкапняў. Весці геолагаразведку.

геолагаразве́дчык, ‑а, м.

Той, хто займаецца геолагаразведкай.

гео́метр, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне геаметрыі.