Verbum

трэф, ‑у, м.

У веруючых яўрэяў — недазволеная іудзейскай рэлігіяй страва.

[Яўр. treife.]

трэ́фа,

гл. трэфы.

трэфо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да трэфаў. Трэфовая дама. Трэфовая шасцёрка.

трэ́фы, ‑аў; адз. трэфа, ‑ы, ж.

Картачная масць з малюнкам чорнага крыжыка ў выглядзе трылісніку.

[Ад фр. trèfle.]

трэце... (а таксама трэця...).

Першая частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «трэці» (у 1, 4 знач.), напрыклад: трэцечарговы, трэцеступенны.

трэцеразра́днік, ‑а, м.

Разм. Спартсмен трэцяга разраду.

трэцеразра́дніца, ‑ы, ж.

Разм. Жан. да трэцеразраднік.

трэцеразра́дны, ‑ая, ‑ае.

Які належыць да трэцяга разраду. Трэцеразрадная майстэрня. // Разм. Невысокай якасці, вартасці, вельмі пасрэдны. Трэцеразрадны спецыяліст.

трэцеступе́нны, ‑ая, ‑ае.

Малаістотны, малаважны. Трэцеступенная роля. // Пасрэдны па сваіх якасцях, па майстэрству. Трэцеступенны выканаўца.

трэцечарго́вы, ‑ая, ‑ае.

Які выконваецца, разглядаецца ў трэцюю чаргу, не важны, не галоўны. Трэцечарговая справа.