выцяру́швацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да выцерушыцца, выцерусіцца.
2. Зал. да выцярушваць.
выцяру́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да выцерушыць, выцерусіць.
выцярэ́бліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да выцерабіць.
выцясне́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. выцясняць — выцесніць.
выцясня́цца, ‑яецца; незак.
Зал. да выцясняць.
выцясня́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.
Незак. да выцесніць.
вы́цяцца, вытнуся, вытнешся, вытнецца; пр. выцяўся, выцялася; заг. вытніся; зак.
Пашкодзіць сябе ўдарам, ударыцца; стукнуцца. Выцяцца аб вушак.
вы́цяць, вытну, вытнеш, вытне; пр. выцяў, ‑цяла; заг. вытні; зак., каго-што.
Нанесці ўдар, стукнуць; ударыць. Выцяць бізуном. □ [Гагуля] адным ударам выбіў пісталет з рукі, а другім.. моцна выцяў Галембу ў скронь. Асіпенка. Зыбанула зямля, а зверху пачало нешта падаць і балюча выцяла хлопца па назе і па плячы. Шамякін. // Пашкодзіць сябе ўдарам; ударыцца. — Пракляцце! — застагнаў Рэкша, калі выцяў калена аб нешта цвёрдае. Няхай.
вы́чаканіць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак., што.
Выціснуць, выбіць што‑н. чаканкай. Вычаканіць герб, медаль.
вычака́ньвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да вычаканьваць.