вырыва́цца 1, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да вырвацца.
2. Зал. да вырываць 1.
вырыва́цца 2, ‑аецца; незак.
Зал. да вырываць 2.
вырыва́ць 1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да вырваць 1.
вырыва́ць 2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да вырыць.
вы́рыгаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. груб. Выблеваць, рыгаючы.
выры́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да вырыгаць.
вы́рыгнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.
Аднакр. да вырыгаць.
вы́рыжаць, ‑ае; зак.
Разм. Ад моцнага ўздзеяння сонца стаць рыжым. Пільчак быў простага суконца, І той весь вырыжаў ад сонца. Колас.
вырына́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да вырынуць.
вы́рынуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.
Абл. Нечакана з’явіцца. Як з-пад зямлі, ..[капітан Гулявіцкі] вырынуў з глыбокай траншэі. Сабаленка.
вы́рыс, ‑а, м.
Абрыс, контур. Новае будоўлі вырыс Яго за небакрай вядзе ізноў. Гаўрусёў. Вырысы скал-малахітаў Пакрыты маўклівай тайгой. Хведаровіч.
вы́рысаваны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад вырысаваць.