Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

вырыва́цца 1, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да вырвацца.

2. Зал. да вырываць ​1.

вырыва́цца 2, ‑аецца; незак.

Зал. да вырываць ​2.

вырыва́ць 1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да вырваць ​1.

вырыва́ць 2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да вырыць.

вы́рыгаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. груб. Выблеваць, рыгаючы.

выры́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да вырыгаць.

вы́рыгнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.

Аднакр. да вырыгаць.

вы́рыжаць, ‑ае; зак.

Разм. Ад моцнага ўздзеяння сонца стаць рыжым. Пільчак быў простага суконца, І той весь вырыжаў ад сонца. Колас.

вырына́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да вырынуць.

вы́рынуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.

Абл. Нечакана з’явіцца. Як з-пад зямлі, ..[капітан Гулявіцкі] вырынуў з глыбокай траншэі. Сабаленка.

вы́рыс, ‑а, м.

Абрыс, контур. Новае будоўлі вырыс Яго за небакрай вядзе ізноў. Гаўрусёў. Вырысы скал-малахітаў Пакрыты маўклівай тайгой. Хведаровіч.

вы́рысаваны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад вырысаваць.