Verbum

вы́паўзень, ‑зня, м.

Тое, што і выпаўзак.

вы́паўзці, ‑зу, ‑зеш, ‑зе; зак.

Выйсці, выбрацца паўзком. Вуж выпаўз на дарогу. // перан. Разм. Павольна выйсці, выехаць, паказацца адкуль‑н. Сонца зноў выпаўзла з-за хмары і пачало заганяць усіх у цянёк пад старыя ліпы. Чарот. З-за гары, бліснуўшы шкелкамі на сонца, з ровам выпаўз аўтобус. Брыль.

вы́пацець, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.

Вылучыць вялікую колькасць поту, добра прапацець.

вы́пацканы, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выпацкаць.

вы́пацкацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Забрудзіцца, вымазацца. Выпацкацца ў гразь. Выпацкацца ў сажу.

вы́пацкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Забрудзіць, вымазаць. Выпацкаць паліто, твар, рукі.

вы́паяны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выпаяць.

вы́паяць, ‑паяю, ‑паяеш, ‑паяе; зак., што.

Спец. Распаяўшы, выняць.

выпераджа́ць, ‑а́ю, ‑а́еш, ‑а́е.

Незак. да выперадзіць.

выпераджэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выпераджаць — выперадзіць.