Verbum

выніко́вы, ‑ая, ‑ае.

1. З падагульненымі вынікамі, паказчыкамі. Выніковы рахунак.

2. Які даў добрыя вынікі; рэзультатыўны.

вы́нішчаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад вынішчыць.

вынішча́цца, ‑аецца; незак.

Зал. да вынішчаць.

вынішча́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да вынішчыць.

вы́нішчыць, ‑шчу, ‑шчыш, ‑плыць; зак., каго-што.

Поўнасцю знішчыць. Вынішчыць ваўкоў. Вынішчыць пушчу. Пажар вынішчыў вёску.

вынішчэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вынішчаць — вынішчыць.

выно́сісты, ‑ая, ‑ае.

З прамым гладкім і высокім ствалом; гонкі. У сутонлівай каламуце выносістыя хвоі гойдалі шумлівае верхавінне. Чорны.

выно́сіцца, ‑ношуся, ‑носішся, ‑носіцца; незак.

1. Незак. да вынесціся.

2. Выбірацца адкуль‑н., выносячы рэчы. Выносіцца з хаты.

3. Зал. да выносіць.

выно́сіць, ‑ношу, ‑носіш, ‑носіць.

Незак. да вынесці.

•••

Выносіць смецце з дому (хаты) — рабіць вядомым тое, чаго не павінны ведаць іншыя. [Гарлахвацкі:] Спадзяюся, што смецця з хаты выносіць вы не будзеце, каб гэта не лягло бруднай плямай на нашу ўстанову. Крапіва.

выно́слівасць, ‑і, ж.

Уласцівасць вынослівага; стойкасць, загартаванасць.