бібліяма́нія, ‑а,
Захапленне збіраннем кніг, наогул цяга да кніг.
[Ад грэч. biblíon — кніга і mania — манія, захапленне.]
бібліяма́нія, ‑а,
Захапленне збіраннем кніг, наогул цяга да кніг.
[Ад грэч. biblíon — кніга і mania — манія, захапленне.]
бібліятэ́ка, ‑і,
1. Падабраны пэўным чынам збор кніг, які з’яўляецца прыватнай або грамадскай уласнасцю.
2. Установа, якая збірае і захоўвае кнігі і іншыя друкаваныя і рукапісныя творы, прапагандуе і выдае кнігі чытачам.
•••
[Грэч. biblíon — кніга і thēkē — сховішча.]
бібліятэказна́ўства, ‑а,
Галіна ведаў аб формах і метадах арганізацыі і вядзення бібліятэчнай справы.
бібліятэказна́ўчы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да бібліятэказнаўства.
бібліятэ́кар, ‑а,
Работнік бібліятэкі.
бібліятэ́карка, ‑і,
бібліятэ́карскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да бібліятэкара.
бібліятэ́чка, ‑і,
Серыйныя выданні, кніжкі, аб’яднаныя агульнай тэмай і прызначаныя для пэўнай катэгорыі чытачоў.
бібліятэ́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да бібліятэкі; належыць бібліятэцы.
бібліяфі́л, ‑а,
Аматар, знаўца, збіральнік кніг, асабліва каштоўных і рэдкіх выданняў.
[Ад грэч. biblíon — кніга і philos — люблю.]