Verbum

выжа́рышча, ‑а, н.

Выпаленае месцаў лесе, на балоце.

вы́жаты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выжаць ​¹.

вы́жаўціцца, ‑ціцца; зак.

Разм. Зрабіцца жоўтым.

вы́жаўціць, ‑жаўчу, ‑жаўціш, ‑жаўціць; зак., што.

Разм. Пафарбаваць у жоўты колер, нацерці што‑н. драўлянае да жаўцізны.

вы́жаць ​¹, ‑жну, ‑жнеш, ‑жне; пр. выжаў, ‑жала; заг. выжні; зак., што.

Зжаць на якой‑н. плошчы што‑н. Выжаць лаву жыта. □ Кожнай [жанчыне] хочацца не паддацца, выжаць як мага больш. Васілевіч. // Пражаць. Выжаць сярпамі праходы для жняяркі.

вы́жаць ​², ‑жму, ‑жмеш, ‑жме; пр. выжаў, ‑жала; заг. выжмі; зак., што.

Падняць паступова штангу, гіру і пад. ад грудзей уверх.

вы́жла, ‑ы, ж.

Гончая сука.

вы́жлуктаць, ‑кчу, ‑кціш, ‑кціць; зак., што.

Разм. Тое, што і выжлукціць (у 2 знач.).

вы́жлукціцца, ‑ціцца; зак.

Выварыцца ў жлукце (пра бялізну).

вы́жлукціць, ‑кчу, ‑кціш, ‑кціць; зак., што.

1. Выварыць у жлукце. Выжлукціць бялізну.

2. перан. Разм. Выпіць вялікую колькасць чаго‑н. Выжлукціць збан малака. □ — Калі мы .. вынеслі ёй [карове] цабэрак і яна выжлукціла яго да дна, нашай радасці не было канца. Лось.

выжлу́кчвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да выжлукціцца.

2. Зал. да выжлукчваць.