верталётчык, ‑а,
Verbum
анлайнавы слоўнікТлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVuверталётчыца, ‑ы,
вертыка́л, ‑а,
вертыка́ль, ‑і,
Прамая, напрамак якой супадае з напрамкам адвесу; вертыкальная лінія.
вертыка́льнасць, ‑і,
Уласцівасць вертыкальнага.
вертыка́льны, ‑ая, ‑ае.
Адвесны; накіраваны па вертыкалі.
[Лац. verticalis.]
ве́руючая, ‑ай,
ве́руючы, ‑ага,
Той, хто верыць у існаванне бога.
верф, ‑і,
Прадпрыемства, якое будуе і рамантуе судны.
[Гал. werf.]
ве́рфавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да верфі.