Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прадмова Скарачэнні Кніга ў PDF/DjVu

вендэ́та, ‑ы, ДМ ‑дэце, ж.

Звычай крывавай (кроўнай) помсты за забойства сваяка (у карсіканцаў і жыхароў вострава Сардзінія).

[Іт. vendetta — помста.]

вене́ды, ‑аў.

Гіст. Славянскія плямёны эпохі першабытнаабшчыннага ладу, якія на рубяжы нашай эры насялялі тэрыторыю ад Эльбы да Дняпра.

венералагі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да венералогіі.

венерало́гія, ‑і, ж.

Галіна медыцыны, якая займаецца вывучэннем і лячэннем венерычных хвароб.

венеро́лаг, ‑а, м.

Урач, спецыяліст па венерычных хваробах.

венеры́чны, ‑ая, ‑ае.

У выразах: венерычная хвароба гл. хвароба. Венерычны хворы гл. хворы.

венерыя́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Венеры, характэрны для Венеры. Венерыянскі грунт. Венерыянскі ландшафт.

венесуэ́лец,

гл. венесуэльцы.

венесуэ́лка,

гл. венесуэльцы.

венесуэ́льскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да венесуэльцаў, Венесуэлы, які належыць, уласцівы ім. Венесузльская культура.