трансфарма́цыя 1, ‑і,
1.
2.
[Лац. transformatio.]
трансфарма́цыя 2, ‑і,
Тэатральны або цыркавы номер, заснаваны на хуткім пераўвасабленні артыста, змене касцюма, грыма, парыка і пад.
трансфарма́цыя 1, ‑і,
1.
2.
[Лац. transformatio.]
трансфарма́цыя 2, ‑і,
Тэатральны або цыркавы номер, заснаваны на хуткім пераўвасабленні артыста, змене касцюма, грыма, парыка і пад.
трансфармі́зм, ‑у.
Пазбаўленае элементаў гістарызму ўяўленне аб змяненні і ператварэнні арганічных форм, паходжанні адных арганізмаў ад другіх, якое папярэднічала дарвінізму.
[Ад лац. transformare — пераўтвараць.]
трансфе́рт, ‑у,
1. Перавод замежнай валюты або золата з адной краіны ў другую.
2. Перадача права ўладання імяннымі каштоўнымі паперамі (акцыямі) адной асобы другой.
трансфу́зія, ‑і,
трансцэндэнталі́зм, ‑у,
Ідэалістычнае філасофскае вучэнне, паводле якога апрыёрныя формы свядомасці папярэднічаюць вопыту і з’яўляюцца яго ўмовамі.
трансцэндэнта́льнасць, ‑і,
Уласцівасць трансцэндэнтальнага.
трансцэндэнта́льны, ‑ая, ‑ае.
У ідэалістычнай філасофіі — абстрактна-лагічны, незалежны ад вопыту.
трансцэндэ́нтнасць, ‑і,
Уласцівасць трансцэндэнтнага.
трансцэндэ́нтны, ‑ая, ‑ае.
1. У ідэалістычнай філасофіі — недаступны чалавечаму пазнанню, недасягальны для чалавечага розуму.
2.
[Ад лац. transcendens, transcendentis — які выходзіць за межы.]
тра́нты, ‑аў;
1. Лахманы; старая падраная адзежа, бялізна.
2.