утрамбава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
утрамбава́ны |
утрамбава́ная |
утрамбава́нае |
утрамбава́ныя |
| Р. |
утрамбава́нага |
утрамбава́най
утрамбава́нае |
утрамбава́нага |
утрамбава́ных |
| Д. |
утрамбава́наму |
утрамбава́най |
утрамбава́наму |
утрамбава́ным |
| В. |
утрамбава́ны (неадуш.)
утрамбава́нага (адуш.) |
утрамбава́ную |
утрамбава́нае |
утрамбава́ныя (неадуш.)
утрамбава́ных (адуш.) |
| Т. |
утрамбава́ным |
утрамбава́най
утрамбава́наю |
утрамбава́ным |
утрамбава́нымі |
| М. |
утрамбава́ным |
утрамбава́най |
утрамбава́ным |
утрамбава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
утрамбава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
утрамбава́ны |
утрамбава́ная |
утрамбава́нае |
утрамбава́ныя |
| Р. |
утрамбава́нага |
утрамбава́най
утрамбава́нае |
утрамбава́нага |
утрамбава́ных |
| Д. |
утрамбава́наму |
утрамбава́най |
утрамбава́наму |
утрамбава́ным |
| В. |
утрамбава́ны (неадуш.)
утрамбава́нага (адуш.) |
утрамбава́ную |
утрамбава́нае |
утрамбава́ныя (неадуш.)
утрамбава́ных (адуш.) |
| Т. |
утрамбава́ным |
утрамбава́най
утрамбава́наю |
утрамбава́ным |
утрамбава́нымі |
| М. |
утрамбава́ным |
утрамбава́най |
утрамбава́ным |
утрамбава́ных |
Кароткая форма: утрамбава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
утрамбава́ны
1. прич., прил. утрамбо́ванный; уе́зженный, ука́танный;
2. прич. втрамбо́ванный; см. утрамбава́ць 2
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
утрамбава́ны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад утрамбаваць.
2. у знач. прым. Шчыльны, гладкі, убіты. Шафёр гнаў машыну па беразе, проста па ўтрамбаваным пяску, па прыбойных лужынах — аж разляталася вада. Караткевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
утрамбо́ваны, см. утрамбава́ны
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
втрамбо́ванный утрамбава́ны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
утрамбо́ванный утрамбава́ны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
уто́птанный утапта́ны, мног. паўто́птваны; утрамбава́ны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́езджаны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад выездзіць.
2. у знач. прым. Утрамбаваны, убіты яздой; уезджаны, наезджаны. Сцежка.. прашылася праз гушчар і выбегла на выезджаную лясную дарогу. Адамчык.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уе́зженный
1. прич. уе́зджаны, аб’е́зджаны, абабі́ты, утрамбава́ны; зае́зджаны, заму́чаны яздо́й; см. уе́здить;
2. прил. (укатанный, утрамбованный) бі́ты, убі́ты, уе́зджаны, аб’е́зджаны, утрамбава́ны;
уе́зженная доро́га бі́тая (убі́тая, уе́зджаная, аб’е́зджаная, утрамбава́ная) даро́га;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)