Су́неча ’на самай справе, сапраўды’ (Мат. Гом.). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Су́р’я, су́рыя зборн. ’смецце’ (Мат. Маг.). Гл. сур.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Тата́рушка ’прыстасаванне вешаць калыску’ (Мат. Маг. 2). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ты́мкаць ‘тылікаць, тромкаць, дрынкаць’ (Мат. Гом.). Гукапераймальнае ўтварэнне.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

По́чынак ’штыр у кроснах’ (Мат. Гом.). Гл. пачынак.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пракаро́нкаваты ’каржакаваты’ (Мат. Гом.). Да корань, каранасты (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пура́ць ’кідаць’ (ветк., Мат. Гом.). Гл. пурну́ць, шпурнуць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Надыма́нкі ’каралі’ (рэч., Мат. Гом.). Гл. надзіма́нкі ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Патара́ніць ’панесці’ (карм., Мат. Гом.). Да патарыбаніць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ліскату́ха ’званок’ (чач., Мат. Гом.). Да лёскат (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)