коло́дец
1. (
артезиа́нский коло́дец артэзія́нскі кало́дзеж;
2.
ми́нный коло́дец мі́нны кало́дзеж;
◊
не плюй в коло́дец — пригоди́тся воды́ напи́ться
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
коло́дец
1. (
артезиа́нский коло́дец артэзія́нскі кало́дзеж;
2.
ми́нный коло́дец мі́нны кало́дзеж;
◊
не плюй в коло́дец — пригоди́тся воды́ напи́ться
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
па́ртыя, ‑і,
1. Палітычная арганізацыя, якая выражае інтарэсы грамадскага класа або яго слоя, аб’ядноўвае найбольш актыўных прадстаўнікоў гэтага класа і кіруе імі ў дасягненні пэўных мэт і ідэалаў.
2. Дабравольны баявы саюз аднадумцаў камуністаў, арганізаваны з прадстаўнікоў рабочага класа, працоўных сялян і інтэлігенцыі Савецкага Саюза; Камуністычная партыя Савецкага Саюза.
3. Група людзей, аб’яднаных агульнасцю інтарэсаў, ідэй, поглядаў.
4. Група людзей, аб’яднаных
5. Пэўная колькасць якіх‑н. прадметаў, тавараў.
6. Састаўная частка шматгалосага музычнага твора, якая выконваецца адным спеваком або на адным інструменце.
7. Гульня (у шахматы, карты і пад.) з пачатку да канца.
8. Выгадны кандыдат
[Ад лац. partio — дзялю, падзялю]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
памі́ж,
Спалучэнне з прыназоўнікам «паміж» выражае:
Прасторавыя адносіны
1.
Часавыя адносіны
2.
Аб’ектныя адносіны
3.
4.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Аўра́ць ’складваць гарох, віку
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ра́кі мн. л. ’лапці’ (
Ракі́ мн. л. прыстасаванне
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Сюго́-о-о-о! ’гэтак пастух заве статак у лесе’, сюго́каць ’моцна крычаць у лесе’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Таксі́ ’аўтамабіль, прызначаны
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Трайча́к ’звязаныя разам тры саламяныя снапкі
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Туры́гаць (туры́гаты) ‘кляваць, торкаць (пра рыбу)’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пры́талка 1 ’перакладзіна паміж вушакамі над дзвярамі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)