чапану́ць
‘закрануць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
чапану́ |
чапанё́м |
| 2-я ас. |
чапане́ш |
чапаняце́ |
| 3-я ас. |
чапане́ |
чапану́ць |
| Прошлы час |
| м. |
чапану́ў |
чапану́лі |
| ж. |
чапану́ла |
| н. |
чапану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
чапані́ |
чапані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
чапану́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шкуману́ць
‘шкуматнуць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шкуману́ |
шкуманё́м |
| 2-я ас. |
шкумане́ш |
шкуманяце́ |
| 3-я ас. |
шкумане́ |
шкуману́ць |
| Прошлы час |
| м. |
шкуману́ў |
шкуману́лі |
| ж. |
шкуману́ла |
| н. |
шкуману́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шкумані́ |
шкумані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
шкуману́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шкума́ціць
‘шкуматнуць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шкума́чу |
шкума́цім |
| 2-я ас. |
шкума́ціш |
шкума́ціце |
| 3-я ас. |
шкума́ціць |
шкума́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
шкума́ціў |
шкума́цілі |
| ж. |
шкума́ціла |
| н. |
шкума́ціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шкума́ць |
шкума́цьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шкума́цячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шматну́ць
‘тузануць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шматну́ |
шматнё́м |
| 2-я ас. |
шматне́ш |
шматняце́ |
| 3-я ас. |
шматне́ |
шматну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
шматну́ў |
шматну́лі |
| ж. |
шматну́ла |
| н. |
шматну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шматні́ |
шматні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
шматну́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
штаўхану́ць
‘штурхнуць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
штаўхану́ |
штаўханё́м |
| 2-я ас. |
штаўхане́ш |
штаўханяце́ |
| 3-я ас. |
штаўхане́ |
штаўхану́ць |
| Прошлы час |
| м. |
штаўхану́ў |
штаўхану́лі |
| ж. |
штаўхану́ла |
| н. |
штаўхану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
штаўхані́ |
штаўхані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
штаўхану́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
штаўха́ць
‘штурхаць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
штаўха́ю |
штаўха́ем |
| 2-я ас. |
штаўха́еш |
штаўха́еце |
| 3-я ас. |
штаўха́е |
штаўха́юць |
| Прошлы час |
| м. |
штаўха́ў |
штаўха́лі |
| ж. |
штаўха́ла |
| н. |
штаўха́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
штаўха́й |
штаўха́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
штаўха́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шчупе́ніць
‘зандзіраваць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шчупе́ню |
шчупе́нім |
| 2-я ас. |
шчупе́ніш |
шчупе́ніце |
| 3-я ас. |
шчупе́ніць |
шчупе́няць |
| Прошлы час |
| м. |
шчупе́ніў |
шчупе́нілі |
| ж. |
шчупе́ніла |
| н. |
шчупе́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шчупе́нь |
шчупе́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шчупе́нячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
агрэ́ць, агрэю, агрэеш, агрэе; зак., каго-што.
Разм. Моцна ўдарыць; выцяць. Агрэць палкай каго-небудзь.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
куліна́рства, ‑а, н.
Занятак кулінара. Сава .. намагаўся хоць чым-небудзь дапамагчы Андрэю ў кулінарстве. Пестрак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абжа́ліць
‘абскардзіць што-небудзь; абвінаваціць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абжа́лю |
абжа́лім |
| 2-я ас. |
абжа́ліш |
абжа́ліце |
| 3-я ас. |
абжа́ліць |
абжа́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
абжа́ліў |
абжа́лілі |
| ж. |
абжа́ліла |
| н. |
абжа́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абжа́ль |
абжа́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
абжа́ліўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)