накулдыя́чыць

‘невыразна нагаварыць чаго-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. накулдыя́чу накулдыя́чым
2-я ас. накулдыя́чыш накулдыя́чыце
3-я ас. накулдыя́чыць накулдыя́чаць
Прошлы час
м. накулдыя́чыў накулдыя́чылі
ж. накулдыя́чыла
н. накулдыя́чыла
Загадны лад
2-я ас. накулдыя́ч накулдыя́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час накулдыя́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адлепята́ць

‘скончыць гаварыць невыразна што-небудзь; скончыць утвараць ціхі шум, шолах’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адлепячу́ адляпе́чам
2-я ас. адляпе́чаш адляпе́чаце
3-я ас. адляпе́ча адляпе́чуць
Прошлы час
м. адлепята́ў адлепята́лі
ж. адлепята́ла
н. адлепята́ла
Загадны лад
2-я ас. адлепячы́ адлепячы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час адлепята́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

змя́мліць

‘сказаць што-небудзь невыразна, вяла; павольна пражаваць што-небудзь; павольна зрабіць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. змя́млю змя́млім
2-я ас. змя́мліш змя́мліце
3-я ас. змя́мліць змя́мляць
Прошлы час
м. змя́мліў змя́млілі
ж. змя́мліла
н. змя́мліла
Загадны лад
2-я ас. змя́млі змя́мліце
Дзеепрыслоўе
прош. час змя́мліўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

напукча́ць

‘незадаволена прабурчаць сабе пад нос, невыразна прагаварыць; прабурчаць (у жываце)’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. напукчу́ напукчы́м
2-я ас. напукчы́ш напукчыце́
3-я ас. напукчы́ць напукча́ць
Прошлы час
м. напукча́ў напукча́лі
ж. напукча́ла
н. напукча́ла
Загадны лад
2-я ас. напукчы́ напукчы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час напукча́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

папукча́ць

‘утварыць пуканне ад бражэння; пагаварыць невыразна, пра сябе; пабрадзіць, пабурчаць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. папукчу́ папукчы́м
2-я ас. папукчы́ш папукчыце́
3-я ас. папукчы́ць папукча́ць
Прошлы час
м. папукча́ў папукча́лі
ж. папукча́ла
н. папукча́ла
Загадны лад
2-я ас. папукчы́ папукчы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час папукча́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

правя́каць

‘неразборліва, невыразна, нясмела, ціха сказаць што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. правя́каю правя́каем
2-я ас. правя́каеш правя́каеце
3-я ас. правя́кае правя́каюць
Прошлы час
м. правя́каў правя́калі
ж. правя́кала
н. правя́кала
Загадны лад
2-я ас. правя́кай правя́кайце
Дзеепрыслоўе
прош. час правя́каўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пракулдыя́чыць

‘невыразна прамовіць што-небудзь і без прамога дапаўнення (поп кулдыячыў, як індык)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пракулдыя́чу пракулдыя́чым
2-я ас. пракулдыя́чыш пракулдыя́чыце
3-я ас. пракулдыя́чыць пракулдыя́чаць
Прошлы час
м. пракулдыя́чыў пракулдыя́чылі
ж. пракулдыя́чыла
н. пракулдыя́чыла
Загадны лад
2-я ас. пракулдыя́ч пракулдыя́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час пракулдыя́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пы́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Разм. Невыразна, неразборліва гаварыць. [Чарнавус:] Пыкаюць, мыкаюць, вочы ўбок адводзяць... Нічога не разбяру. Крапіва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

невня́тно нареч.

1. невыра́зна; неразбо́рліва; няя́сна;

2. незразуме́ла; няя́сна; см. невня́тный;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бараба́ніць, -ню, -ніш, -ніць; незак.

1. Біць у барабан (у 1 знач.).

2. Часта і дробна стукаць па чым-н. (разм.).

Дождж барабаніць.

3. перан., што і без дап. Гучна, невыразна, без майстэрства гаварыць, чытаць, іграць на якім-н. інструменце.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)