акантацэфа́л
‘беспазваночная жывёла’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
акантацэфа́л |
акантацэфа́лы |
| Р. |
акантацэфа́ла |
акантацэфа́лаў |
| Д. |
акантацэфа́лу |
акантацэфа́лам |
| В. |
акантацэфа́ла |
акантацэфа́лаў |
| Т. |
акантацэфа́лам |
акантацэфа́ламі |
| М. |
акантацэфа́ле |
акантацэфа́лах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
рыжэ́ня
‘жывёла’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рыжэ́ня |
рыжэ́ні |
| Р. |
рыжэ́ні |
рыжэ́нь |
| Д. |
рыжэ́ні |
рыжэ́ням |
| В. |
рыжэ́ню |
рыжэ́нь |
| Т. |
рыжэ́няй рыжэ́няю |
рыжэ́нямі |
| М. |
рыжэ́ні |
рыжэ́нях |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сё́рбаннік
‘чалавек; жывёла’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сё́рбаннік |
сё́рбаннікі |
| Р. |
сё́рбанніка |
сё́рбаннікаў |
| Д. |
сё́рбанніку |
сё́рбаннікам |
| В. |
сё́рбанніка |
сё́рбаннікаў |
| Т. |
сё́рбаннікам |
сё́рбаннікамі |
| М. |
сё́рбанніку |
сё́рбанніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сё́рбаннік
‘чалавек; жывёла’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сё́рбаннік |
сё́рбаннікі |
| Р. |
сё́рбанніка |
сё́рбаннікаў |
| Д. |
сё́рбанніку |
сё́рбаннікам |
| В. |
сё́рбанніка |
сё́рбаннікаў |
| Т. |
сё́рбаннікам |
сё́рбаннікамі |
| М. |
сё́рбанніку |
сё́рбанніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
цмо́канніца
‘жывёла’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цмо́канніца |
цмо́канніцы |
| Р. |
цмо́канніцы |
цмо́канніц |
| Д. |
цмо́канніцы |
цмо́канніцам |
| В. |
цмо́канніцу |
цмо́канніц |
| Т. |
цмо́канніцай цмо́канніцаю |
цмо́канніцамі |
| М. |
цмо́канніцы |
цмо́канніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
чмы́ханніца
‘жывёла’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чмы́ханніца |
чмы́ханніцы |
| Р. |
чмы́ханніцы |
чмы́ханніц |
| Д. |
чмы́ханніцы |
чмы́ханніцам |
| В. |
чмы́ханніцу |
чмы́ханніц |
| Т. |
чмы́ханніцай чмы́ханніцаю |
чмы́ханніцамі |
| М. |
чмы́ханніцы |
чмы́ханніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гала́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж. (разм.).
1. Жывёла галандскай пароды (карова, курыца).
2. Пакаёвая печ, звычайна кафляная.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
жы́ўнасць, -і, ж., зб. (разм.).
Усякія дробныя жывыя істоты, а таксама дробная свойская жывёла.
Хатняя ж.: куры, парасяты, козы і трусы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
животи́на прост. жывёліна, -ны ж., жывёла, -лы ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
брыку́ля
‘брыклівая жывёла’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
брыку́ля |
брыку́лі |
| Р. |
брыку́лі |
брыку́ль |
| Д. |
брыку́лі |
брыку́лям |
| В. |
брыку́лю |
брыку́ль |
| Т. |
брыку́ляй брыку́ляю |
брыку́лямі |
| М. |
брыку́лі |
брыку́лях |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)