прамо́тар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прамо́тар |
прамо́тары |
| Р. |
прамо́тара |
прамо́тараў |
| Д. |
прамо́тару |
прамо́тарам |
| В. |
прамо́тара |
прамо́тараў |
| Т. |
прамо́тарам |
прамо́тарамі |
| М. |
прамо́тару |
прамо́тарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прамо́ўнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прамо́ўнік |
прамо́ўнікі |
| Р. |
прамо́ўніка |
прамо́ўнікаў |
| Д. |
прамо́ўніку |
прамо́ўнікам |
| В. |
прамо́ўніка |
прамо́ўнікаў |
| Т. |
прамо́ўнікам |
прамо́ўнікамі |
| М. |
прамо́ўніку |
прамо́ўніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прападобнаму́чанік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прападобнаму́чанік |
прападобнаму́чанікі |
| Р. |
прападобнаму́чаніка |
прападобнаму́чанікаў |
| Д. |
прападобнаму́чаніку |
прападобнаму́чанікам |
| В. |
прападобнаму́чаніка |
прападобнаму́чанікаў |
| Т. |
прападобнаму́чанікам |
прападобнаму́чанікамі |
| М. |
прападобнаму́чаніку |
прападобнаму́чаніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прападобнапаку́тнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прападобнапаку́тнік |
прападобнапаку́тнікі |
| Р. |
прападобнапаку́тніка |
прападобнапаку́тнікаў |
| Д. |
прападобнапаку́тніку |
прападобнапаку́тнікам |
| В. |
прападобнапаку́тніка |
прападобнапаку́тнікаў |
| Т. |
прападобнапаку́тнікам |
прападобнапаку́тнікамі |
| М. |
прападобнапаку́тніку |
прападобнапаку́тніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прападо́бнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прападо́бнік |
прападо́бнікі |
| Р. |
прападо́бніка |
прападо́бнікаў |
| Д. |
прападо́бніку |
прападо́бнікам |
| В. |
прападо́бніка |
прападо́бнікаў |
| Т. |
прападо́бнікам |
прападо́бнікамі |
| М. |
прападо́бніку |
прападо́бніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прапра́шчур
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прапра́шчур |
прапра́шчуры |
| Р. |
прапра́шчура |
прапра́шчураў |
| Д. |
прапра́шчуру |
прапра́шчурам |
| В. |
прапра́шчура |
прапра́шчураў |
| Т. |
прапра́шчурам |
прапра́шчурамі |
| М. |
прапра́шчуру |
прапра́шчурах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прапрэ́тар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прапрэ́тар |
прапрэ́тары |
| Р. |
прапрэ́тара |
прапрэ́тараў |
| Д. |
прапрэ́тару |
прапрэ́тарам |
| В. |
прапрэ́тара |
прапрэ́тараў |
| Т. |
прапрэ́тарам |
прапрэ́тарамі |
| М. |
прапрэ́тару |
прапрэ́тарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
праро́дзіч
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
праро́дзіч |
праро́дзічы |
| Р. |
праро́дзіча |
праро́дзічаў |
| Д. |
праро́дзічу |
праро́дзічам |
| В. |
праро́дзіча |
праро́дзічаў |
| Т. |
праро́дзічам |
праро́дзічамі |
| М. |
праро́дзічу |
праро́дзічах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прарысо́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прарысо́ўшчык |
прарысо́ўшчыкі |
| Р. |
прарысо́ўшчыка |
прарысо́ўшчыкаў |
| Д. |
прарысо́ўшчыку |
прарысо́ўшчыкам |
| В. |
прарысо́ўшчыка |
прарысо́ўшчыкаў |
| Т. |
прарысо́ўшчыкам |
прарысо́ўшчыкамі |
| М. |
прарысо́ўшчыку |
прарысо́ўшчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прасле́давальнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прасле́давальнік |
прасле́давальнікі |
| Р. |
прасле́давальніка |
прасле́давальнікаў |
| Д. |
прасле́давальніку |
прасле́давальнікам |
| В. |
прасле́давальніка |
прасле́давальнікаў |
| Т. |
прасле́давальнікам |
прасле́давальнікамі |
| М. |
прасле́давальніку |
прасле́давальніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)