проброса́ть сов.

1. (некоторое время) пракі́даць;

2. (всё, многое) перакі́даць, паперакіда́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перемётывать​I несов.

1. (перебрасывать) перакіда́ць, перакі́дваць;

2. (складывать заново в стог) перакіда́ць, перакі́дваць, пераклада́ць, перакла́дваць;

3. (складывать в стога всё, многое) кі́даць, склада́ць, скла́дваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уздзе́рці, ‑дзяру, ‑дзярэш, ‑дзярэ; ‑дзяром, ‑дзераце; пр. уздзёр, ‑дзерла; зак., што.

Тое, што і узадраць. Як падумае [Яначка], што ўвесь гэты гной прыйдзецца яму сахаром уздзерці ды па воз перакідаць, страх бярэ. Крапіва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перакі́дацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Пражыць, перабыць як-небудзь нейкі час. Здавалася, .. [Параску] зусім не цікавіла, дзе яе гаспадар перакідаецца ноч. Лобан.

перакіда́цца, ‑а́юся, ‑а́ешся, ‑а́ецца; незак.

1. Незак. да перакінуцца.

2. Зал. да перакіда́ць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перебра́сывать несов.

1. (к переброса́ть) перакі́дваць;

2. (к перебро́сить) перакіда́ць, перакі́дваць; см. перебро́сить;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перемета́ть​I сов.

1. (перебросать всё, многое) перакі́даць, паперакіда́ць, паперакі́дваць;

2. (сложить заново в стог) перакі́даць, паперакіда́ць, паперакі́дваць, перакла́сці, папераклада́ць, паперакла́дваць;

3. (сложить в стога всё, многое) скі́даць, пасклада́ць, паскла́дваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Пярэ́мут: пярэмутам ляцець ’стрымгалоў, без аглядкі’ (Наша Ніва, 1999, 12 ліп.), пырэ́мытуш ’тс’ (Клім., Сл. Брэс.), пярэ́мяццю ’тс’ (Сцяшк.). Відаць, звязана з мітусі́цца, мятушы́цца ’кідацца, мільгаць’, параўн. мі́тусь, мята́ць (гл.), польск. przemiatać ’перакідаць’, з палескай дыялектнай фанетыкай (і > ы; ы > у).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

перакіда́нне ср.

1. перебра́сывание, перебро́ска ж., переки́дывание, переки́дка ж.; перешвы́ривание;

2. перебра́сывание, перебро́ска ж.; передвиже́ние;

1, 2 см. перакіда́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Вурга́н ’бугор’ (Грыг., Гарэц.); ’пухір’ (Яруш.); ’цвёрды грузачок, пухір на скуры’ (мсцісл. З нар. сл.), варга́н ’вярзіла, боўдзіла’ (віл., Грынблат, вусн. паведамл.), рус. бранск. вурга́н ’сіняк’, маск. ворга́н ’вір, яма ў рацэ’. Хутчэй за ўсё аддзеяслоўнае ўтварэнне ад вурга́ніць ’кідаць, перакульваць’ (гл.), якое, відаць, нельга разглядаць асобна ад варга́ніць ’тс’ (гл.); балгарская паралель въ́рга ’гуз на целе’, якую Бернар (Балк. ез., 3, 1961, 83) выводзіць з върга́лям ’куляць, пераварочваць’ (< і.-е. *wer‑gh‑ ’круціць’; параўн. лат. sa‑vergt ’моршчыцца, сціскацца’ (БЕР, 1, 210)) і въ́ргам ’куляць, перакідаць’, а таксама серб.-харв. варгањ ’грыб баравік’ (Мяркулава, Очерки, 164), магчыма, даюць падставы для рэканструкцыі прасл. vъrganъ ’нарост, грыб’; адносна фанетыкі і семантыкі параўн. таксама вурдыль, вургуль (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

перакіда́цца несов.

1. в разн. знач. перебра́сываться, переки́дываться; перемётываться;

2. разг. (валиться, перевёртываться) опроки́дываться;

3. перен. (на чью-л. сторону) перемётываться;

4. (через что-л.) переки́дываться, перева́ливаться;

5. (у каго, што) фольк. обора́чиваться (кем, чем и в кого, что);

6. страд. перебра́сываться; переки́дываться; перешвы́риваться; передвига́ться; см. перакіда́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)