шваргану́ць
‘ударыць каго-небудзь (шваргануць каго-небудзь і каму-небудзь); прашмыгнуць’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шваргану́ |
шварганё́м |
| 2-я ас. |
шваргане́ш |
шварганяце́ |
| 3-я ас. |
шваргане́ |
шваргану́ць |
| Прошлы час |
| м. |
шваргану́ў |
шваргану́лі |
| ж. |
шваргану́ла |
| н. |
шваргану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шваргані́ |
шваргані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
шваргану́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
хто-ко́лечы мест. неопр., обл., см. хто-не́будзь
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прыко́рчыць
‘скурчыць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыко́рчыць |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
прыко́рчыла |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
перажы́цца, ‑жывецца; зак.
Аказацца перажытым, быць перажытым. [Маці:] — Трэба было, дачушка, як-небудзь трымацца. Як-небудзь перажылося б, перагаравалася б. Чорны. І вось усё перажылося, перабылося. Васілевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спалярушава́ць
‘разбіць каго-небудзь, што-небудзь паралюшам’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спалярушу́е |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
спалярушава́ла |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
спаралюшава́ць
‘разбіць каго-небудзь, што-небудзь паралюшам’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спаралюшу́е |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
спаралюшава́ла |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
спаралю́шыць
‘разбіць каго-небудзь, што-небудзь паралюшам’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спаралю́шыць |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
спаралю́шыла |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
правіні́цца сов. провини́ться;
п. пе́рад кім-не́будзь — провини́ться пе́ред ке́м-л.;
п. ў чым-не́будзь — провини́ться в чём-л.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ско́лько-нибу́дь мест., нареч. ко́лькі-не́будзь.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
забеспяча́льнік
‘той, хто забяспечвае каго-небудзь чым-небудзь’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
забеспяча́льнік |
забеспяча́льнікі |
| Р. |
забеспяча́льніка |
забеспяча́льнікаў |
| Д. |
забеспяча́льніку |
забеспяча́льнікам |
| В. |
забеспяча́льніка |
забеспяча́льнікаў |
| Т. |
забеспяча́льнікам |
забеспяча́льнікамі |
| М. |
забеспяча́льніку |
забеспяча́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)