гэ́ткі

займеннік, указальны, безасабовы

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гэ́ткі гэ́ткая гэ́ткае гэ́ткія
Р. гэ́ткага гэ́ткай
гэ́ткае
гэ́ткага гэ́ткіх
Д. гэ́ткаму гэ́ткай
гэ́ткае
гэ́ткаму гэ́ткім
В. гэ́ткага (адуш.)
гэ́ткі (неадуш.)
гэ́ткую гэ́ткае гэ́ткіх
гэ́ткія
Т. гэ́ткім гэ́ткай гэ́ткім гэ́ткімі
М. гэ́ткім гэ́ткай гэ́ткім гэ́ткіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

такі́

займеннік, указальны, безасабовы

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. такі́ така́я тако́е такі́я
Р. тако́га тако́й тако́га такі́х
Д. тако́му тако́й тако́му такі́м
В. тако́га (адуш.)
такі́ (неадуш.)
таку́ю тако́е такі́х
такі́я
Т. такі́м тако́й
тако́ю
такі́м такі́мі
М. такі́м тако́й такі́м такі́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гэ́такі

займеннік, указальны, безасабовы

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гэ́такі гэ́такая гэ́такае гэ́такія
Р. гэ́такага гэ́такай
гэ́такае
гэ́такага гэ́такіх
Д. гэ́такаму гэ́такай гэ́такаму гэ́такім
В. гэ́такага (адуш.)
гэ́такі (неадуш.)
гэ́такую гэ́такае гэ́такіх
гэ́такія
Т. гэ́такім гэ́такай
гэ́такаю
гэ́такім гэ́такімі
М. гэ́такім гэ́такай гэ́такім гэ́такіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

то́й

займеннік, указальны, безасабовы

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. то́й та́я то́е ты́я
Р. таго́ то́й таго́ ты́х
Д. таму́ то́й таму́ ты́м
В. таго́ (адуш.)
то́й (неадуш.)
ту́ю то́е ты́х
ты́я
Т. ты́м то́й
то́ю
ты́м ты́мі
М. ты́м то́й ты́м ты́х

Іншыя варыянты: тэ́й.

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гэ́ты

займеннік, указальны, безасабовы

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гэ́ты гэ́та
гэ́тая
гэ́та
гэ́тае
гэ́тыя
Р. гэ́тага гэ́тай
гэ́тае
гэ́тага гэ́тых
Д. гэ́таму гэ́тай гэ́таму гэ́тым
В. гэ́ты (неадуш.)
гэ́тага (адуш.)
гэ́ту
гэ́тую
гэ́та
гэ́тае
гэ́тыя
гэ́тых
Т. гэ́тым гэ́тай
гэ́таю
гэ́тым гэ́тымі
М. гэ́тым гэ́тай гэ́тым гэ́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гэ́ны, ‑ага, м.; гэна, ‑ай, ж.; гэна, ‑ага, н.; мн. гэныя, ‑ых; займ.

Абл.

1. указальны. Той (у 1 знач.). Знішчалі войны ўсё мячом .. Не гандляры і не князі тут абліваліся слязьмі, — тут гараваў працоўны люд ад гэных войн, ад гэных смут. Дубоўка.

2. указальны. Гэты. [Гаспадар] змоўк на хвіліну, думаў, што Папас нешта адкажа на гэныя словы пра махорку, але не дачакаўся Панасавых слоў і працягваў гаворку сам. Галавач.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Перава́льны (стоўп) ’указальны слуп для арыентацыі на рацэ’ (гродз., Нар. сл.). Да перавалі́ць ’прайсці пэўную мяжу’, што з пера- і валіць1 (гл.), тут у значэнні ’пераарыентавацца з аднаго знаку на іншы’, параўн. рус. дыял. перева́л (у рацэ) ’парог’, перевал во́ды ’паварот плыні’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

А́слі ’ці, хіба’ (Нас., Гарэц.), рус. смал., пск. асли ’тс’, макед. асли ’сапраўды’, балг. аслъ ’тс’, серб.-харв. асли ’тс’: Паўднёваславянскія словы лічаць запазычанымі з турэцкай, дзе з арабскай (БЕР, 1, 18; Скок, 1, 66), што не выклікае сумненняў адносна прыметнікавага ўжывання. Беларускае і рускае словы з а‑сь‑ли, дзе а — часціца, тая ж, што ў але, або; сьуказальны займеннік; ли — пытальная часціца. Параўн. асечка (< ась), рус. ась, чэш. asi, польск. atoli (параўн. ат з атъ).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вячо́рашні ’які быў учора вечарам’ (Байк. і Некр., Гарэц., Яруш.), вечорошній ’тс’ (Нас.). Рус. вечорошни(ы)й ’тс’ (Даль). Ад *вечорась ’учора, учора вечарам’; параўн. рус. вечорась ’тс’ (вяц., валаг., наўг. і г. д., СРНГ). Параўн. славен. večę̑rkah ’вечарам’ і večę̑rkašnji ’пасляабедзенны’ (Плет.). З іншай семантыкай фармальна тоесныя ўкр. зах. вече́рішній ’вячэрні’, серб.-харв. вечѐрашњи, славен. večę́rašnji, макед. вечерашен ’тс’, якія пацвярджаюць старажытнасць утварэння. Да формы вечорась параўн. рус. дыял. вчерась; гл. Фасмер, 1, 366 (там і заўвагі адносна склону). Параўн. яшчэ ст.-рус. дьньсь, рус. утрось, летось і г. д., якія, паводле Сразнеўскага, 1, 772, уяўляюць сабой формы він. скл. + указальны займеннік; з’ява яшчэ праславянская.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Та́яуказальны займ. ж. р. ад той (Нас., Ласт., Вруб.), ст.-бел. таꙗ, таѧ ’тс’ (XVI ст., Карскі 2-3, 194; Альтбаўэр), сюды ж эўфемізм та́я ’задніца’ (Пятк. 2), ’рэч ці асоба, якой тут няма’ (Варл.), та́я ха́та ’святліца’ (пруж., Нар. скарбы), та́я сла́ва ’толькі знак’ (драг., З нар. сл.), та́ято (та́јато) ’вось тая’ (Вруб.). Параўн. укр., рус. дыял. та́я, стараж.-рус. таꙗ, макед. таа. Узыходзіць як форма ж. р. да *tъ‑jь (гл. той, то), неўскладненая форма та сустракаецца ў гаворках: і та гаворыць і та (ТС), паводле Карскага (2–3, 194), пад рускім ці польскім уплывам, аднак, магчыма і другаснае сцяжэнне з пропускам ‑j‑, параўн. таа (бых., Рам. 4).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)