прабурчэ́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прабурчу́ прабурчы́м
2-я ас. прабурчы́ш прабурчыце́
3-я ас. прабурчы́ць прабурча́ць
Прошлы час
м. прабурчэ́ў прабурчэ́лі
ж. прабурчэ́ла
н. прабурчэ́ла
Загадны лад
2-я ас. прабурчы́ прабурчы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прабурчэ́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прагірча́ць

прабурчаць (пра сабаку)’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прагірчу́ прагірчы́м
2-я ас. прагірчы́ш прагірчыце́
3-я ас. прагірчы́ць прагірча́ць
Прошлы час
м. прагірча́ў прагірча́лі
ж. прагірча́ла
н. прагірча́ла
Загадны лад
2-я ас. прагірчы́ прагірчы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прагірча́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прагірчэ́ць

прабурчаць (пра сабаку)’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прагірчу́ прагірчы́м
2-я ас. прагірчы́ш прагірчыце́
3-я ас. прагірчы́ць прагірча́ць
Прошлы час
м. прагірчэ́ў прагірчэ́лі
ж. прагірчэ́ла
н. прагірчэ́ла
Загадны лад
2-я ас. прагірчы́ прагірчы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прагірчэ́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

буркатну́ць

прабурчаць, прамурлыкаць што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. буркатну́ буркатнё́м
2-я ас. буркатне́ш буркатняце́
3-я ас. буркатне́ буркатну́ць
Прошлы час
м. буркатну́ў буркатну́лі
ж. буркатну́ла
н. буркатну́ла
Загадны лад
2-я ас. буркатні́ буркатні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час буркатну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

збурча́ць

прабурчаць што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. збурчу́ збурчы́м
2-я ас. збурчы́ш збурчыце́
3-я ас. збурчы́ць збурча́ць
Прошлы час
м. збурча́ў збурча́лі
ж. збурча́ла
н. збурча́ла
Загадны лад
2-я ас. збурчы́ збурчы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час збурча́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прагурча́ць

прабурчаць што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прагурчу́ прагурчы́м
2-я ас. прагурчы́ш прагурчыце́
3-я ас. прагурчы́ць прагурча́ць
Прошлы час
м. прагурча́ў прагурча́лі
ж. прагурча́ла
н. прагурча́ла
Загадны лад
2-я ас. прагурчы́ прагурчы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прагурча́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прагурчэ́ць

прабурчаць што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прагурчу́ прагурчы́м
2-я ас. прагурчы́ш прагурчыце́
3-я ас. прагурчы́ць прагурча́ць
Прошлы час
м. прагурчэ́ў прагурчэ́лі
ж. прагурчэ́ла
н. прагурчэ́ла
Загадны лад
2-я ас. прагурчы́ прагурчы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прагурчэ́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)