трево́жность ж. трыво́жнасць, -ці ж.; неспако́й, -ко́ю м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сум, -у, м.

1. Пачуццё смутку, жалю, журбы.

У матчыным голасе чуўся с.

2. Душэўны неспакой, туга.

Апусцелыя палі і лугі навявалі с.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

завіру́ха, -і, ДМ -ру́се, мн. -і, -ру́х, ж.

1. Мяцеліца, завея.

Узнялася з.

2. перан. Неспакой, сумятня, бязладзіца (разм.).

Ваенная з.

|| прым. завіру́шны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адкаламу́ціць

‘ускаламуціць, замуціць што-небудзь; унесці неспакой, беспарадак у што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адкаламу́чу адкаламу́цім
2-я ас. адкаламу́ціш адкаламу́ціце
3-я ас. адкаламу́ціць адкаламу́цяць
Прошлы час
м. адкаламу́ціў адкаламу́цілі
ж. адкаламу́ціла
н. адкаламу́ціла
Загадны лад
2-я ас. адкаламу́ць адкаламу́цьце
Дзеепрыслоўе
прош. час адкаламу́ціўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

неспако́іць

‘не даваць каму-небудзь, чаму-небудзь спакою (неспакоіць каго-небудзь, што-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. неспако́ю неспако́ім
2-я ас. неспако́іш неспако́іце
3-я ас. неспако́іць неспако́яць
Прошлы час
м. неспако́іў неспако́ілі
ж. неспако́іла
н. неспако́іла
Загадны лад
2-я ас. неспако́й неспако́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час неспако́ячы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выро́стаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Абл. Вырастаць. Неспакой усё больш выростаў у.. [Шрэдэра]. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пабаламу́ціць

‘устрывожыць, падбухторыць каго-небудзь, што-небудзь; вы´клікаць неспакой, пабунтаваць (без прамога дапаўнення)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пабаламу́чу пабаламу́цім
2-я ас. пабаламу́ціш пабаламу́ціце
3-я ас. пабаламу́ціць пабаламу́цяць
Прошлы час
м. пабаламу́ціў пабаламу́цілі
ж. пабаламу́ціла
н. пабаламу́ціла
Загадны лад
2-я ас. пабаламу́ць пабаламу́цьце
Дзеепрыслоўе
прош. час пабаламу́ціўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сумава́ць, -му́ю, -му́еш, -му́е; -му́й; незак.

1. Знаходзіцца ў стане суму.

Недзе далёка сумуе гаротная матка.

2. па кім-чым. Адчуваць душэўны неспакой; журыцца, тужыць.

С. па сыне.

С. па рабоце.

Летам у вёсцы с. няма калі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

броже́ние ср.

1. браджэ́нне, -ння ср.;

2. перен. хвалява́нне, -ння ср., неспако́й, -ко́ю м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пакра́тваць

‘варушыць чым-небудзь (пакратваць рукой); дакранацца да каго-небудзь, чаго-небудзь (пакратваць руку); выклікаць пачуццё у каго-небудзь, кранаць каго-небудзь, што-небудзь (неспакой пакратваў сэрца)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пакра́тваю пакра́тваем
2-я ас. пакра́тваеш пакра́тваеце
3-я ас. пакра́твае пакра́тваюць
Прошлы час
м. пакра́тваў пакра́твалі
ж. пакра́твала
н. пакра́твала
Загадны лад
2-я ас. пакра́твай пакра́твайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пакра́тваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)