насяка́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. насякаць — насячы, насекчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

панасяка́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак.

1. што. Зрабіць вялікую колькасць насечак на чым-н.

П. напільнікі.

2. чаго. Насячы, ссячы вялікую колькасць чаго-н.

П. жэрдак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

насе́кчы

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. насяку́ насячо́м
2-я ас. насячэ́ш насечаце́
3-я ас. насячэ́ насяку́ць
Прошлы час
м. насе́к насе́клі
ж. насе́кла
н. насе́кла
Загадны лад
2-я ас. насячы́ насячы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час насе́кшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нацю́каць

‘нарубіць, насячы чаго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. нацю́каю нацю́каем
2-я ас. нацю́каеш нацю́каеце
3-я ас. нацю́кае нацю́каюць
Прошлы час
м. нацю́каў нацю́калі
ж. нацю́кала
н. нацю́кала
Загадны лад
2-я ас. нацю́кай нацю́кайце
Дзеепрыслоўе
прош. час нацю́каўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

напля́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., чаго.

Разм. Ссячы, насячы ў вялікай колькасці, без разбору. Напляжыць лесу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зе́лле, -я, н. (разм.).

1. Тое, што і пустазелле.

2. Травы як корм для жывёлы; ахрап’е.

Насячы зелля.

3. Лекавыя травы, а таксама настой на іх для лячэбных мэт; зёлкі.

Варыць з.

Лячыцца зеллем.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

насе́чь сов.

1. насячы́, мног. панасяка́ць;

2. (сделать нарезы, зазубрины) назубі́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

насе́чаны

1. насечённый;

2. нару́бленный;

3. насечённый, нару́бленный;

1-3 см. насячы́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

панасяка́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

1. што. Зрабіць вялікую колькасць насечак на чым‑н. Панасякаць напільнікі.

2. чаго. Насячы, ссячы вялікую колькасць чаго‑н. Панасякаць жэрдак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Нашыпулі́ць, нашыпуляць ’накрышыць; дробна насячы’ (Сл. ПЗБ). Ад шыпуліць ’дробна шчапаць, рэзаць, калоць’, што з літ. šipuliuoti ’шчапаць, біць’, гл. Лаўчутэ, Балтизмы, 74 (з л-рай).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)