выканю́чивать несов., прост., обл. выпро́шваць, выкле́нчваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выпро́шванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выпрошваць — выпрасіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выпро́швацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да выпрасіцца.

2. Зал. да выпрошваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выманту́льваць

‘выпрошваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. выманту́льваю выманту́льваем
2-я ас. выманту́льваеш выманту́льваеце
3-я ас. выманту́львае выманту́льваюць
Прошлы час
м. выманту́льваў выманту́львалі
ж. выманту́львала
н. выманту́львала
Загадны лад
2-я ас. выманту́львай выманту́львайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час выманту́льваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выскна́рваць

‘выпрошваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. выскна́рваю выскна́рваем
2-я ас. выскна́рваеш выскна́рваеце
3-я ас. выскна́рвае выскна́рваюць
Прошлы час
м. выскна́рваў выскна́рвалі
ж. выскна́рвала
н. выскна́рвала
Загадны лад
2-я ас. выскна́рвай выскна́рвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час выскна́рваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кля́нчыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; незак., што і без дап.

Разм. Назойліва прасіць, выпрошваць. Аб чым яшчэ клянчыць, прасіць? Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кана́дзіць

‘выпрошваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. кана́джу кана́дзім
2-я ас. кана́дзіш кана́дзіце
3-я ас. кана́дзіць кана́дзяць
Прошлы час
м. кана́дзіў кана́дзілі
ж. кана́дзіла
н. кана́дзіла
Загадны лад
2-я ас. кана́дзь кана́дзьце
Дзеепрыслоўе
цяп. час кана́дзячы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вытума́ньваць

‘выпрошваць каго-небудзь, што-небудзь падманам’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вытума́ньваю вытума́ньваем
2-я ас. вытума́ньваеш вытума́ньваеце
3-я ас. вытума́ньвае вытума́ньваюць
Прошлы час
м. вытума́ньваў вытума́ньвалі
ж. вытума́ньвала
н. вытума́ньвала
Загадны лад
2-я ас. вытума́ньвай вытума́ньвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час вытума́ньваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

скна́рыць

‘надакучліва выпрошваць што-небудзь; быць скупым’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. скна́ру скна́рым
2-я ас. скна́рыш скна́рыце
3-я ас. скна́рыць скна́раць
Прошлы час
м. скна́рыў скна́рылі
ж. скна́рыла
н. скна́рыла
Загадны лад
2-я ас. скна́р скна́рце
Дзеепрыслоўе
цяп. час скна́рачы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вые́нчваць

‘жаласна стагнаць, крычаць ад болю; назойліва, надакучліва выпрошваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вые́нчваю вые́нчваем
2-я ас. вые́нчваеш вые́нчваеце
3-я ас. вые́нчвае вые́нчваюць
Прошлы час
м. вые́нчваў вые́нчвалі
ж. вые́нчвала
н. вые́нчвала
Загадны лад
2-я ас. вые́нчвай вые́нчвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час вые́нчваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)