прашы́каць
‘растраціць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прашы́каю |
прашы́каем |
| 2-я ас. |
прашы́каеш |
прашы́каеце |
| 3-я ас. |
прашы́кае |
прашы́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
прашы́каў |
прашы́калі |
| ж. |
прашы́кала |
| н. |
прашы́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прашы́кай |
прашы́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прашы́каўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыбайдо́сіць
‘прыбіць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыбайдо́шу |
прыбайдо́сім |
| 2-я ас. |
прыбайдо́сіш |
прыбайдо́сіце |
| 3-я ас. |
прыбайдо́сіць |
прыбайдо́сяць |
| Прошлы час |
| м. |
прыбайдо́сіў |
прыбайдо́сілі |
| ж. |
прыбайдо́сіла |
| н. |
прыбайдо́сіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыбайдо́сь |
прыбайдо́сьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыбайдо́сіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыкако́шыць
‘прыбіць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыкако́шу |
прыкако́шым |
| 2-я ас. |
прыкако́шыш |
прыкако́шыце |
| 3-я ас. |
прыкако́шыць |
прыкако́шаць |
| Прошлы час |
| м. |
прыкако́шыў |
прыкако́шылі |
| ж. |
прыкако́шыла |
| н. |
прыкако́шыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыкако́ш |
прыкако́шце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыкако́шыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыко́каць
‘прыбіць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыко́каю |
прыко́каем |
| 2-я ас. |
прыко́каеш |
прыко́каеце |
| 3-я ас. |
прыко́кае |
прыко́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыко́каў |
прыко́калі |
| ж. |
прыко́кала |
| н. |
прыко́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыко́кай |
прыко́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыко́каўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прылабу́ніць
‘прылашчыць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прылабу́ню |
прылабу́нім |
| 2-я ас. |
прылабу́ніш |
прылабу́ніце |
| 3-я ас. |
прылабу́ніць |
прылабу́няць |
| Прошлы час |
| м. |
прылабу́ніў |
прылабу́нілі |
| ж. |
прылабу́ніла |
| н. |
прылабу́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прылабу́нь |
прылабу́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прылабу́ніўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прылабу́ньваць
‘прылашчваць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прылабу́ньваю |
прылабу́ньваем |
| 2-я ас. |
прылабу́ньваеш |
прылабу́ньваеце |
| 3-я ас. |
прылабу́ньвае |
прылабу́ньваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прылабу́ньваў |
прылабу́ньвалі |
| ж. |
прылабу́ньвала |
| н. |
прылабу́ньвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прылабу́ньвай |
прылабу́ньвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прылабу́ньваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыла́пліваць
‘залатваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыла́пліваю |
прыла́пліваем |
| 2-я ас. |
прыла́пліваеш |
прыла́пліваеце |
| 3-я ас. |
прыла́плівае |
прыла́пліваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыла́пліваў |
прыла́плівалі |
| ж. |
прыла́плівала |
| н. |
прыла́плівала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыла́плівай |
прыла́плівайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыла́пліваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыме́тваць
‘прымятаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыме́тваю |
прыме́тваем |
| 2-я ас. |
прыме́тваеш |
прыме́тваеце |
| 3-я ас. |
прыме́твае |
прыме́тваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыме́тваў |
прыме́твалі |
| ж. |
прыме́твала |
| н. |
прыме́твала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыме́твай |
прыме́твайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыме́тваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прынаго́дзіць
‘прымеркаваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прынаго́джу |
прынаго́дзім |
| 2-я ас. |
прынаго́дзіш |
прынаго́дзіце |
| 3-я ас. |
прынаго́дзіць |
прынаго́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
прынаго́дзіў |
прынаго́дзілі |
| ж. |
прынаго́дзіла |
| н. |
прынаго́дзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прынаго́дзь |
прынаго́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прынаго́дзіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыпілю́кваць
‘прымушаць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпілю́кваю |
прыпілю́кваем |
| 2-я ас. |
прыпілю́кваеш |
прыпілю́кваеце |
| 3-я ас. |
прыпілю́квае |
прыпілю́кваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпілю́кваў |
прыпілю́квалі |
| ж. |
прыпілю́квала |
| н. |
прыпілю́квала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпілю́квай |
прыпілю́квайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыпілю́кваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)